| |
దోడ్కొని పోవలయు” ననిన నతండు “నీవు త్రిరాత్రోపవాసంబునం జేసి యెం
తయు డస్సినదానవు; రానోప” వనిన నది వాని కి ట్లనియె.
| 208
|
| మ. |
“ఉపవాసశ్రమ మించుకేనియును నాయుల్లంబునం దోఁప; దీ
విపినం బుజ్జ్వలపుష్పపల్లవఫలావిర్భూతినానా[1]లతా
గ్రపరీతం బన విందుఁ; జూడఁగ మదిం గౌతూహలం బయ్యె; న
న్నుపరోధింపకు; మింతవట్టు చన వీ యుక్తుండ వెబ్భంగులన్.”
| 209
|
| వ. |
అనిన నతం డట్ల కాక చనుదె మ్మనుటయు సావిత్రి చయ్యనం జని, భార్యాసహి
తుం డయి యున్న తన మామకుం బ్రణమిల్లి “మీకొడుకు వనంబునకు నగ్నిహో
త్రార్థంబు సమిధలు దేర నరిగెడు; నాకును నతనితోడన చని వనంబు సూడ
వేడ్క యైనది; మీరు నా కివ్వరంబు గృపసేయవలయు” ననిన నాతం “డిమ్మ
గున యెన్నండును నెయ్యదియును నడుగ; దిత్తెఱంగు దీనికిం బ్రియం బై యు
న్నది; నాకు నివారింప నేల?”యని తలంచి యనుమతించిన నయ్యిరువురయడుగు
లం బడి వీడ్కొని.
| 210
|
సత్యవంతుఁడు సావిత్రీసహితుం డై వనంబునకుం బోవుట
| క. |
చిత్తంబునఁ [2]బైకొనియెడు
నుత్తల మడఁచుచును, ముఖపయోరుహమునఁ ద
ళ్కొత్తెడు వెడనవ్వునఁ బ్రియు
చిత్తం బిగురొత్తఁ జనియెఁ జెలువ యడవికిన్.
| 211
|
| వ. |
ఇ ట్లాదంపతులు మందగమనంబున నరిగి పరిసరారణ్యంబు దఱియం జొచ్చి
రప్పుడు.
| 212
|
| సీ. |
కమనీయకమలినీకల్లోలవీథులఁ
గదలు రాయంచల[3]గతుల యొప్పు,
బహుపుష్పపల్లవప్రకరచిత్రితము లై
తనరారు తరులతాతతుల సొంపు,
మకరందరసపానమదవిలోలంబు లై
క్రాలెడి యెలదేఁటిగముల యులివుఁ,
బరిపక్వమంజులఫలరసోద్ధతము లై
పలుకు రాచిలుకల పటురవంబుఁ,
|
|
| ఆ. |
బ్రియుఁడు వేఱువేఱ ప్రీతిమైఁ జూపుచుఁ
జెప్పుచును జనంగఁ, జిగురుఁబోఁడి
గనుచు వినుచు నిర్వికారసల్లాప మిం
పార నతని తెఱఁగు నరయుచుండె.
| 213
|
| వ. |
తదనంతరంబ యారాజర్షినందనుండు మధురంబు లగు ఫలంబులు గోయుచు
గరిడియ నిండించి, యొక్కయెడఁ బరశుపాతంబునఁ కాష్ఠదళనంబు సేయం
దొడంగి, శ్రమంపడి యొల్లంబోయి, గొడ్డలి పుడమిపయి వైచి నిరంతరనిశ్వాస
వేగ[4]వివర్ణవదనుం డగుచు సావిత్రిం గనుంగొని.
| 214
|
| చ. |
“ఒడలు వశంబు గాదు; భ్రమనొందినయట్లు మనంబు దూలెడిం;
గడఁగి శిరంబు శూలవిశిఖప్రకరంబున నొంచినట్టి ద
య్యెడు; నిలువంగ నోర్వ; నొకయించుకసేపు శ్రమంబు దీఱ నీ
|
|
- ↑ లతాగ్రపరీతం
- ↑ గైకొనియెడు, నుత్తలము నడంచి ముఖపయోజంబునఁ
- ↑ గముల...సల్లాపంబు, లార; సల్లాప మొ, ప్పార
- ↑ విషణ్ణవదనుం
