| వ. |
అంత నెంతయుం బ్రొద్దునకుఁ దెలిసి సాల్వుసౌంభకంబున వసుదేవుం గానక,
దాని మాయఁగా నెఱింగి పదంపడి మాయావి యయిన సాల్వుం జూచి, వాని
పయి నలిగి యే సేసిన నయ్యసురయు సౌంభకంబు నదృశ్యం బగుటయు.
| 192
|
| క. |
అసురుల యాక్రోశధ్వను
లెసఁగెం బదిదిశల; నంత నేనును దద్రా
క్షసులఁ గతాసులఁ జేసితిఁ
బ్రసభంబున శబ్దభేదిబాణప్రతతిన్.
| 193
|
| వ. |
అంత సాల్వుండును దన సౌంభకంబుఁ బ్రాగ్జోతిషంబుఁ జేసి తానును [1]దానవుం
డయి పర్వతవర్షంబు నాపయిం గురిసిన.
| 194
|
| ఆ. |
పరుషవిషమభూరిపాషాణభీషణ
గిరులు వచ్చి నన్నుఁ దెరలఁ గప్ప
వజ్రబాణమేసి వాని నన్నింటిని
బాచి యున్న నన్నుఁ జూచి యపుడు.
| 195
|
| క. |
దారుకుఁ డి ట్లనియె “మహా
వీరు ను పేక్షింపఁ దగునె వీనిని మాయా
ప్రారంభు? నుపేక్షింప ర
పారపరాక్రములు పోర; [2]బలియుఁడు వీనిన్.”
| 196
|
| వ. |
అనిన వానిపలుకులు విని యలిగి యనలజ్వాలాకరాళం బయి, ప్రతికూలరాక్షస
యక్షగంధర్వదైత్యదానవభస్మసాత్కరణదారుణం బయిన చక్రంబు నభి
మంత్రించి సౌంభకంబు పయి వైచిన నది యుగాంతకాలపరివేషభీషణం బయిన
రవిమండలంబునుంబోలె గగనంబునం బఱచి సౌంభకమధ్యంబునం బడిన.
| 197
|
| చ. |
తడయక ఘోరదర్శనసుదర్శనపావకుచే దహింపఁగాఁ
బడి పరమేశ్వరోగ్రశరపావకదగ్ధపురత్రయాభ మై
యెడరి ధరిత్రిమీఁదఁ బడియెం జెడి సౌంభక, మంత సాల్వుఁడుం
బడియె మదీయచక్రపటుపాతరయంబున రెండు వ్రయ్యలై.”
| 198
|
పాండవులు ద్వైతవనంబునకు వచ్చి యుండుట
| వ. |
అని యిట్లు సాల్వుం దన చంపిన విధంబు సెప్పి చక్రధరుండు పాండవుల వీ
డ్కొని సుభద్రాభిమన్యులం గాంచనరథం బెక్కించుకొని తోడ్కొని ద్వారవతి
కరిగె; ధృష్టద్యుమ్నుండును బ్రతివింధ్యాతులయిన ద్రౌపదేయులం దోడ్కొని
ద్రుపదుపురంబునకుం జనియె; నిట పాండవులును రథంబు లెక్కి యాయుధం
బులు ధరియించి యింద్రసేనాది మూలభృత్యు లిరువదుండ్రు ముందట రా, ననేకస
హస్రబ్రాహ్మణవరులతో ద్వైతవనంబున కరిగి; రంత ధర్మరాజు తమ్ముల కి ట్లనియె.
| 199
|
| మధ్యాక్కర. |
“ఇది మహోగ్రాటవి; సింహశరభోరగేంద్రశార్దూల
మదగజాకీర్ణంబు; దీనిలోన నేమఱ కుండవలయు;
నదియునుంగాక పరప్రయోగమాయలు గల; వెఱిఁగి
మది నుండునది” యన్న నన్న కి ట్లను మఘవనందనుఁడు.
| 200
|
- ↑ దానవుం డయి శిలాకలాపలాసితలతాగుల్మవల్మీకమహాపాదపం బగు పర్వతవర్షంబు
- ↑ ఁబ్రాకృతు (వీనిన్) నైనన్
