పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/287

సీ.⁠

కమనీయకమలినీకహ్లారదళకేస                  రాన్వితజలముల నర్ఘ్యవిధియుఁ, దరళతరంగహస్తములఁ బాద్యంబు, ను                  న్మదచక్రసారసమధుపహంస రుతులఁ బ్రియోక్తులు, రుచిరవానీరని                  వేశనచ్ఛాయల విశ్రమంబు మందసంచారితమారుతంబుల నురు                  తాపనోదనమును దగిలి యెపుడు

⁠

ఆ.⁠

నాచరించుచును, సమంచితాతిథిజన సేవనమునఁ దనదుజీవనంబు ఫలము నొంద నొప్పు పంపాసరోవరం బెదురఁ గాంచి రన్నరేంద్రసుతులు.

⁠ 364

వ.⁠

[1]ఆసరోవరతీరంబునం గౌసల్యానందనుండు దత్తద్విషయవిశేషోల్లాసంబులవలనం గ్రొత్త యై చిత్తజానలంబు దరికొని, చేతోవృత్తంబు నెరియింపం దొడంగినఁ దాల్మి దొఱంగి, జానకిం బేర్కొని యాక్రందనవచనవివశుం డగుటయు, నతనికి లక్ష్మణుం డి ట్లనియె.

⁠ 365

చ.⁠

“పురుషవరేణ్య! యిట్లు మిముఁబోఁటులకుం జనునయ్య యాపదల్ వొరసినచోఁ గలంగుట? ప్రభుత్వ మెలర్పఁగ దాల్మి యూఁది దు స్తరమానసవ్యథలు దల్గుము; సంభృతపౌరుషుండ వై యరయుము దేవి యున్నయెడ; యారసి కార్యము దీర్పు[2]నేర్పునన్.

⁠ 366

ఆ.⁠

అధిప! శిష్యుఁడను, సహాయుండ, భృత్యుండ నైన యేను గల్గ నాత్మ నీకు నేల వగవ?” నని మహీపతిచిత్తంబు నలఁత డిందుపఱిచె [3]నవరజుండు.

⁠ 367

వ.⁠

తదనంతరంబ యయ్యిరువురుం బంపాసరోవరంబునం గృతస్నాను లయి దేవపితృ తర్పణంబులు సేసి చని, ముందట నతిబహుళబలాహకవ్యూహసన్నాహసమున్న తంబు లైన యభంగోత్తుంగశృంగసముదయంబుల నఖిలగగనక్రోడపీడనంబు సేయుచున్నదాని ఋశ్యమూకశైలంబుఁ జేరి, తదుప[4]కంఠప్రదేశంబున విశ్ర మించి యున్నంత.

⁠ 368

సీ.⁠

ఆరాజపుత్త్రుల, నారూఢతేజుల,                  వీరుల, నున్నతోదారభుజుల గనుగొని సుగ్రీవుఁ డనఘుఁ డగ్గరిశృంగ                  ముననుండి తానును దన సచివులుఁ జింతించి, వారి[5]వృత్తాంతము నెఱుఁగంగ                  సంతతోత్సాహు, ధీమంతు, శౌర్య వంతు నుత్తము, హిమవంతుడుఁబోని య                  త్యంతసుస్థిరు హనుమంతుఁ బనిచె;

⁠

ఆ.⁠

నతఁడు నరిగి నృపతిసుతులతెఱం గెల్ల నెఱిఁగి, వనచరేంద్రు నెఱుఁగఁజెప్పి యుగ్రతేజుఁ డైన సుగ్రీవుతోఁ జెల్మి యొనర సంఘటించె మనుజపతికి.

⁠ 369

వ.⁠

సుగ్రీవుండును మున్ను సీతాపరిత్యక్తంబై తమముందటం బడినం దారు గైకొని సంగ్రహించి యున్న భూషణనిచయంబు రామునకు నివేదించినం జూచి, యతండు సముకుత్సుం డై వానికి వానరైశ్వర్యంబు ప్రతి[6]శ్రుతంబు సేసి, తదీయశత్రుం డైన

⁠

1. ఇట్లు గాంచి యాసరోనర...దత్తద్వియగాదివిశేషాదివిషయోల్లాసంబువలనం
2. మేర్పడన్
3. ననుజుఁ డపుడు
4. కందరప్రదేశంబున
5. వృత్తాంతం బెఱుఁగ వేఁడి
6. కృతంబు చేసి