పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/274

⁠

శత్రుం డి ట్లనియె.

⁠ 251

ఆ.⁠

“ఎట్టి కష్టుఁ డైన నిట్టిపాపము సేయ నెత్తికొనునె [1]యోరి నీవు దక్క? నరుగు మింక; నేమి యందుము నిన్ను నిం ద్రియవిలోలు నల్పు ధృతివిహీను.

⁠ 252

వ.⁠

ఇంక నెవ్వారికి నిట్టి కొఱగాములు సేయక బుద్థిమంతుండ వై యుండు” మనిన నతండు లజ్జావనతవదనుం డగుచు నచ్చోటువాసి గంగాద్వారంబున కరిగి యందు.

⁠ 253

శా.⁠

ఆదిత్యార్చితపాదపద్ము, జగదేకాధీశు, [2]నీశుం, ద్రిలో కాదిం, గామవిభేదిఁ, బర్వతసుతాహ్లాదైకసంపాది, నిః ఖేదుం డై శివు నాత్మలో నిలిపి యక్షీణవ్రతారూఢతం బాదాంగుష్ఠము నేల మోపి తప మొప్పం జేసె సద్భక్తి మైన్.

⁠ 254

ఉ.⁠

వానికి నమ్మహేశ్వరుఁడు వత్సలుఁ డై పొడసూపి “యీప్సితం బైనది వేఁడు” మన్న నతఁ డానతుఁ డై “పరమేశ! విక్రమా హీనులఁ బాండునందనుల నేవుర సైన్యయుతంబుగా ననిం బూని జయించునట్టి వరముం గృప సేయుము నాకు” నావుడున్.

⁠ 255

క.⁠

“ఇది [3]వొసఁగదు; పాండవులం గదనమున జయింప నలవి గా దింద్రాది త్రిదశులకు; వినవె! యైనను వదలక నీకోర్కి దీర్ప వలయున యెట్లున్.

⁠ 256

చ.⁠

విజయుఁ డొకండు దక్క [4]నతివీరులఁ బార్థుల నున్న నల్వురన్ నిజ మొకనాఁటి కయ్యమున నీవు జయింపుము; ఫల్గునుండు స ర్వజగదజయ్యవిక్రముఁడు; వాని నెదుర్కొని నాకు నైనఁ బో ర జితునిఁ జేయు టెంతయు భరం బగు; నిక్కము వల్కితిం జుమీ.

⁠ 257

వ.⁠

అస్మత్ప్రసాదవిశేషంబునం జేసి వాని కిట్టి ప్రభావంబు గలిగె; నదియునుంగాక.

⁠ 258

క.⁠

నిఖిలాస్త్రశస్త్రవిద్యా సఖుఁ డపరాజితయశోవిశాలుఁడు విష్ణుం డఖిలేశ్వరుఁ డతనికిఁ బ్రియ సఖుఁ డటె? యవ్వీరు గెల్వ శక్యమె నీకున్?”

⁠ 259

వ.⁠

అని పలికి యీశ్వరుం డంతర్హితుం డయ్యె; సింధుపతియు నిజదేశంబునకుం జనియె;” ననిన విని జనమేజయుండు వైశంపాయనున కి ట్లనియె.

⁠ 260

తే.⁠

“ధర్మపత్నీసమేతు లై ద్వైతవనము నం దపారదుఃఖాతురు లగుచు నున్న రాజముఖ్యులు, [5]సత్త్యెకరతులు, పాండు సుతులు మఱియేమి సేసిరి సూరివర్య?”

⁠ 261

వ.⁠

అనిన నతం డి ట్లనియె “నట్లు ద్రౌపదీమోక్షణం బొనరించినపిదపం గామ్యక వననివాసుం డై భూసురనివహంబుతో నున్న ధర్మజుపాలికి మార్కండేయుం డరుగుదెంచిన, ననుజసహితంబుగాఁ బ్రత్యుద్గతుం డై యమ్మునివరుం బ్రభూత సపర్యల సంతుష్టహృదయుం గావించి, యవ్విభుండు పాంచాలియెడ జయద్రథు చేసిన దుర్వ్యవసాయంబు, వానిం బరిభవించుటకునై తమపడిన యాయాసం

⁠

1. ధరణి నీవు
2. నీశాను లో...బాదాంగుష్ఠమునందు నిల్చి...సద్భక్తితోన్
3. పోలదు పాండవులను
4. నరివీరులఁ
5. సత్త్వైక...సూరివంద్య