పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/272

⁠

వురు నిక్ష్వాకుశిబిసైంధవత్రిగర్తసైన్యంబులం గూడి క్రీడి మార్కొని పటు బాణజాలంబులం గప్పిన.

⁠ 232

మ.⁠

అతులక్రోధవిఘూర్ణమానహృదయుం డై చండగాండీవని ర్గతభల్లౌఘములం దదస్త్రవితతుల్ ఖండించి సౌవీరసం తతిఁ బన్నిద్దఱ విండ్లులం దునిమి దోర్దర్పంబు మీఱంగ స స్మితుఁ డై యాతఁడు [1]దచ్ఛిరఃప్రకరవిచ్ఛేదంబు సేసెన్ వెసన్.

⁠ 233

క.⁠

ఆకులముగ శైబ్యుల, ని క్ష్వాకుల, సైంధవులనుం, ద్రిగర్తులనుం బో నీక పొదివి రయమున న స్తోకపరాక్రముఁడు దునిమి తూఁటాడె [2]వడిన్.

⁠ 234

వ.⁠

అప్పుడు రణభూమి యంతయు శవమయం బయ్యె; నంబరం బంతయుం గబంధ మయం బయ్యెఁ; జరుకేయూరవీరాంకవిభూషితంబు లైన బాహుచరణచ్ఛే దంబులును, గార్ముకతూణీరకాండఖండంబులు, నక్షకూబరరథాంగకేతనత్రివే ణుకశకలంబులును, బుండరీకవ్యజనచామరభంగంబులుం, గరవాలపరిఘశక్తి గదాముసలపట్టిసప్రాసలేశంబులు నెక్కటఁ జూచిన రాసు లై యుండెఁ; గీలాలపూరంబును, మాంసపంకంబును, గేశశైవాలంబును నైన యపూర్వనదీ ప్రవాహంబునందు బహువిధక్రవ్యాదగణంబు లవగాహంబు సేయుచుఁ బ్రకటకోలాహలవ్యాకులం బగుచుండె నవ్విధంబున.

⁠ 235

క.⁠

గాండివపవనప్రేరిత చండాంబకఘోరశిఖల శతమఖతనయో ద్దండదహనుఁ డొక మాత్రన ఖండితసౌవీర[3]సైన్యకానన మేర్చెన్.

⁠ 236

వ.⁠

అట్టి క్రందున జయద్రథుండు ద్రౌపదిని దిగవిడిచి రథంబు దోలుకొని పఱచె; నంత ధర్మజుండు ధౌమ్యసమన్వితయై యున్న పాంచాలిం గని నిజరథంబుపై నిడికొనియె; సైంధవుపలాయనం బెఱింగి యర్జునుండు శత్రుసేనాహననసంరం భంబున నున్న భీమసేనున కి ట్లనియె.

⁠ 237

తే.⁠

“వీతలజ్జుఁడై పఱచె సౌవీరవిభుఁడు; [4]బొనుఁగు ప్రజ నేల యాఱడి దునిమి వైవ? నద్దురాత్ముని వెనుకొని యసువు లిపుడు గొనఁగవలయు లే లెమ్ము సద్వినుతశౌర్య.”

⁠ 238

వ.⁠

అనిన నతండు గయ్యంబు సాలించి ధర్మతనయుం జూచి.

⁠ 239

క.⁠

“జననాథ! ద్రుపదసుతఁ దో డ్కొని ధౌమ్యుఁడు నీవుఁ గవలుఁ గుఱుకొని మగుడం జనుఁ డాశ్రమంబునకు నే మును సైంధవు వెనుకఁ గూడ ముట్టెదము వెసన్.

⁠ 240

క.⁠

అతలంబునఁ [5]గ్రుంగిన, న ద్భుతముగ దివమునకు నెగసి పోయినఁ, బగతున్ హతుఁ జేయక మగుడము; విని హతుఁడుగఁ జేయుదుము దివిజు లడ్డం బైనన్.”

⁠ 241

తే.⁠

అనిన ధర్మజుఁ డిట్లను “నద్దురాత్ముఁ బొలియఁ జేయుట దగదు దుస్సలఁ దలంచి; వాని నొకతప్పునకు సైఁపవలదె? యాంబి కేయమహిషికి ఖేదంబు సేయఁదగునె?”

⁠ 242

1. వారి నందర శిరచ్ఛేదంబు
2. ననిన్
3. తనయకానన
4. బెనుఁగుప్రజ; చెనఁటిప్రజ; బీనుఁగుప్రజ నేటికి దునిమి
5. గ్రుక్కిన