పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/270

⁠

[1]కారుఁడు, ధర్మదక్షుఁ, డవికారుఁడు, ప్రౌఢపతంగతేజుఁ, డ ద్ధీరుఁడు పాండవుండు సహదేవుఁడు దైవనిభుండు పెంపునన్.

⁠ 214

తే.⁠

కొడుకులందెల్లఁ గూర్చు గొంతి యితని; కిమ్మహాత్ముఁడు మహి చలియించెనేని, నగ్ని చల్లన యయ్యె నే, నాత్మఁ దాను ధర్మనిష్ఠుఁ డై సత్యంబు దప్పఁ డెపుడు.

⁠ 215

వ.⁠

వీరేవురు నత్యంతదుర్వారులు; వీరి బారిం బడిన వారాశినడుమ [2]నుగ్రమకరాహ తం బై యవియు పేరోడయుంబోలె నీ సైన్యంబు వికలం బగు; నీవునుం బ్రాణం బొండె, మానం బొండెఁ గోల్పోక మెయిమెయిం బో నేర్చెదవే?” యనియె; న ప్పుడు కౌంతేయులు సైంధవసేనం దలపడి దిఙ్ముఖంబున నెల్లం జీకట్లు గవి యునట్లుగా బాణపటలంబులు పఱఁగింపం దొడంగిన.

⁠ 216

క.⁠

“తొలఁగకుఁడు, పొదువుఁ, డేయుఁడు, నిలువుఁడు, వడిఁ బొడువుఁ” డనుచు నిజయోధులఁ దాఁ గలయఁ బరికొల్పి సైంధవు డలఘుపరాక్రముఁడు నినిచె నాహవభూమిన్.

⁠ 217

వ.⁠

ఇట్లు త్రిగర్తశిబిసింధుసైన్యంబులతో ననేకనరపతిపరివృతుం డై నిలిచిన జయద్రథుం జూచి, భీమసేనుండు క్రోధారుణలోచనుం డై రథంబు డిగ్గి హేమ బంధబంధురంబును నయోమయంబును నగు గదాదండంబు ద్రిప్పుచు వానిప యిం గవిసిన, నడ్డపడి కోటికాస్యుండు నిజసైన్యసంఘంబుతో నమ్మాహావీరుం బొదువుటయు నతండు.

⁠ 218

క.⁠

మదగజముల, రథయోధులఁ బదాతులను, దురగములను, బలువిడిఁ గలయం జదుపుచు దుర్వారగతిన్ విదితబలుడు [3]ఘనగదాప్రవీణత మెఱసెన్.

⁠ 219

వ.⁠

ఇట్లు విహరించి యహితసైన్యంబు నిహతం బగుటయుఁ జెలంగి సింహనాదం బు సేసి యతండు సారథిసముపనీతం బైన రథంబు సాదరంబుగా నెక్కి గృహీత శరాసనుం డై విక్రమించె; మఱియును

⁠ 220

క.⁠

అలిగి యుధిష్ఠిరుఁడును న గ్గలికం బ్రతివీరు లడరఁ గార్ముకవిద్యా విలసనము మిగుల [4]సౌవీ రుల నూర్వుర రథికవరుల రూ పడఁగించెన్.

⁠ 221

క.⁠

నకులుఁడు నిశాతసాయక నికరంబుల సమరధారుణీతల మెల్లం బ్రకటపరవీరవరమ స్తక[5]బంధురముగ నొనర్చె దారుణభంగిన్.

⁠ 222

క.⁠

నారాచపాతముల దు ర్వారుఁడు సహదేవుఁ డాహవముఖంబున [6]న శ్వారోహకులం గూల్చుచు వీరవిహారంబు సలిపె వేడ్క యెలర్పన్.

⁠ 223

ఆ.⁠

సింధురాజసైన్యసింధుపూరము నందు మహితఫల్గునాఖ్యమంథనగము దిరిగి కలఁపఁ దొడఁగెఁ బరనృపాలక మహా జలచరవ్రజంబు సంచలింప.

⁠ 224

సీ⁠

వారణకోటి దదారోహకులతోన                  వివశమై యొఱలుచు నవనిఁ ద్రెళ్లె;

⁠

1. కారుఁ డుదారశౌర్యుఁ
2. మహానిలధారాహతి నవయు
3. పటుగదా...చూపెన్
4. నవ్వీ, రుల నూర్వుర నధికబలుల
5. దంతురముగ; తుములంబుగ
6. హస్త్యా