పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/269

మ.⁠

“తనువృత్తాంగుఁడు, శుద్ధకాంచనసముద్యద్వర్ణుఁ, [1]డభ్యుల్లస ద్వనజాతాయతచారులోచనుఁడు, దీవ్యద్భూరితేజోఘనుం, డనఘుం డల్ల రథంబుపై వెలుఁగు పుణ్యాత్ముండు ధర్మాత్మజుం డనిరోధప్రతిభాప్రభావనిధి యత్యాశ్చర్యశౌర్యుం డనిన్.

⁠ 207

చ.⁠

కురుకులశేఖరుం డతఁడు ఘోరరణంబుల నెట్టిశత్రులున్ శర ణని [2]సొచ్చి రేని విలసత్కరుణామతిఁ గాచు; నీవు చె చ్చెరఁ జెడిపోక, నాపనుపు సేసి, వినీతి యెలర్ప నమ్మహా పురుషుని నాశ్రయింపుము; విభుండును నీ దగు తప్పు లోఁగొనున్.

⁠ 208

చ.⁠

ఘనజవసత్త్వచారుతురగంబులఁ బూనిన యల్లవిస్ఫుర త్కనకరథంబు పై [3]నతులకాయుఁడు, సాలమహీరుహంబు చా డ్పునఁ దనరారుచున్, వెలయు భ్రూకుటియున్, దశనోష్థపీడనం బును నయి యున్న వాఁ డనిలపుత్త్రుఁడు భీముఁడు, భీముఁడాజులన్.

⁠ 209

ఉ.⁠

ఈతనిపౌరుషం బరయ నెందు నమానుషకృత్య, మప్రతీ ఘాత, మనేక, మద్భుతము; గర్వితు లౌ ధరణీశ్వరుల్ నిజం బీతని నాజిలోఁ జెనయ నెవ్వరు నోడుదు; రిమ్మహాభుజుం డాతతరోషుఁ డైనఁ బ్రళయానలు నట్టిఁడ; యాఱఁ డేమిటన్.

⁠ 210

ఉ.⁠

ధర్మజు కూర్మితమ్ముఁడును, దత్ప్రియశిష్యుఁడు నైనవాఁడు స త్కర్ముఁడు వాఁడె చూడుము ప్రగాఢ[4]వికీర్ణజితేంద్రియుండు, దు ష్కర్ములఁ గన్న సైఁపఁడు, నికామభయంకరవిక్రమక్రియా నిర్మథితారి, ఫల్గునుఁడు, నిర్మలతేజుఁ, డజేయుఁ, డాజిలోన్.

⁠ 211

క.⁠

అవశగతిఁ గామరోషా దివికారము లొందినను, మదిని ధర్మపథ ప్రవిహతి గానీఁ డతఁ డా దివిజేంద్రతనూజుఁ డద్వితీయుఁడు పేర్మిన్.

⁠ 212

చ.⁠

అయనయసంగ్రహుండు, [5]వినయధ్యవసాయి, భయార్తలోకసం శ్రయుఁడు, గృతాస్త్రుఁ, డాహవవిశారదశౌర్యుఁడు, శిష్టబాంధవ ప్రియుఁ, డసమానసుందరగంభీరశుభాకృతి, యల్ల పుణ్యుఁ డా రయ నకులుండు పాండుసుతరత్నము, భాసురకీర్తి, యిమ్మహిన్.[6]

⁠ 213

ఉ.⁠

[7]వీరుఁడు చిత్రయోధి, దృఢవేధి, గృతాస్త్రుఁడు, భూరిబుద్ధివి స్ఫారుఁడు, వాగ్విశారదుఁడు, పార్థులకూరిమితమ్ముఁ, డుజ్జ్వలా

⁠

1. డత్యుల్ల; డుత్ఫుల్ల
2. వచ్చి
3. నుదిత...బెరయు భ్రూకుటి
4. వితీర్ణ...డజేయుఁ డేరికిన్
5. వినయధ్యవసాయి; వినయవ్యవసాయి
6. 213-214వ పద్యములకు మధ్య. "క. ఈతని కీతఁడె సాటి మ, హీతలభూభృత్సమాజబృందములోనన్, శీతనగసేతుమధ్యో, ర్వీతలవిఖ్యాతయశుఁడు వీరుఁడు తలఁపన్." అని యొకప్రతియం దున్నది.
7. ధీరుఁడు చిత్రయోధి దృఢదీప్తకృతా