| | బోపడి వాఁడు చిత్రముగ భూమితలంబునఁ ద్రెళ్ళె [1]మారుతా | 190 |
| వ. | ఇట్లు నేలం బడి తడయక యెగసి జయద్రథుండు మగువం దిగిచి రథంబుపై | 191 |
| మ. | “తగునే రాజకులప్రసూతులకు నత్యంతంబు నేతాదృశం | 192 |
| వ. | అని యాక్రోశించుచు నమ్మహీసురవరుండు వాని పిఱుందన చనియె; నిట పాండ | 193 |
| సీ. | “ఇనుఁడున్న దెసనుండి [2]యెలుఁగింపఁదొడఁగెఁ బ | |
| ఆ. | నరుగుదెండు వేగ; యాశ్రమంబునఁ గృష్ణ | 194 |
| ఆ. | కమలహీనమైన కమలాకరమువోలె | 195 |
| వ. | అనియె; ని ట్లయ్యేవురు నరదంబులు సత్వరంబుగాఁ దోలుకొని యాశ్రమంబున | 196 |
| సీ. | “పాండుపుత్త్రుల బహిఃప్రాణంబు నుత్తమ | |