Jump to content

పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/259

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


మ.⁠

మతి నత్యంతజుగుప్సితం బయినయున్మత్తస్వరూపంబుతో
గతవస్త్రుండును, ముక్తకేశుఁడు, బహుగ్రామ్యోక్తిశీలుండు నై
హితపుణ్యుండు మునీశ్వరుం డతిథి యై యేతెంచె దుర్వాసుఁ డన్
యతి యమ్ముద్గలుపాలికిం [1]బటుబుభుక్షాయత్తతం దూలుచున్.

⁠ 116


క.⁠

అతనిఁ గని యించుకంతయు
మతి ననుమానంబు లేక, మానుగఁ బ్రత్యు
ద్గతుఁ డై యర్ఘ్యముఁ బాద్యము
నతిభక్తి నొనర్చి మునికులాగ్రణి నెమ్మిన్.

⁠ 117


క.⁠

అన్నంబు పెట్టె; నతఁడు త
దన్నం బంతయును గుడిచి, యాత్మఁ దనిసి, శే
షాన్నంబు మేన నిండఁగ
సన్నతుఁ [2]డై యలమికొనుచుఁ జనియె నిజేచ్ఛన్.

⁠ 118


క.⁠

మునిపతి పర్వముపర్వం
బున మఱియును నరుగుదెంచు; ముద్గలుఁడును దా
ననశనుఁ డై యుండియు న
మ్మునివరునకు నొసఁగు నన్నముం బ్రియ మెసఁగన్.

⁠ 119


వ.⁠

ఇవ్విధంబున నాఱుపర్వంబులు గుడిచి దుర్వాసుండు వానిచిత్తంబున నొక్క
కొఱంతయు గానక యద్భుతప్రమోదమగ్నమానసుం డై వాని కి ట్లనియె.

⁠ 120


క.⁠

“నీయట్టిదానశీలుని
నీయఖిలమునందు గాన నెన్నండును; స
త్త్వాయత్తమతివి, సాధువి
ధేయుండవు, నీవు పుణ్యతేజుఁడ వనఘా!

⁠ 121


చ.⁠

మనమున నేవగింప కవమానము సేయక, యించుకంతయుం
గినియక, [3]యోలమందక, యకృత్రిమభక్తి నొనర్చి తీవు స
జ్జననుత! యన్నదానము; ప్రసాదము, సత్యము, ధైర్యమున్, దమం
బును, నపరిగ్రహత్వమును బొల్పుగ నీధన మయ్యె నియ్యెడన్.

⁠ 122


చ.⁠

చవులకుఁ బ్రేముడించు ననిశంబును నాలుక; దాల్మి పెంపు, ధ
ర్మువును, శమంబుఁ ద్రెక్కొను సముద్ధతి నాఁకలి; [4]వీని రెంటనుం
దవులవు; జీవితస్థితికిఁ దావల మన్నమ; నీవు జీవితే
చ్ఛ విడిచి తిప్పు; డేమని ప్రశంస యొనర్తు? నినుం దపోనిధీ!

⁠ 123


క.⁠

మనమును, నింద్రియములవ
ర్తనమును సరిగా నొనర్చు ధర్మంబు దపం
బని చెప్పుదు; రట్టితపం
బనఘా! నీయంద కలిగె [5]నభినవభంగిన్.

⁠ 124


ఉ.⁠

ప్రీతుఁడ నైతి నీవలనఁ; బేర్చిన పుణ్య[6]ఫలంబు లెల్ల నీ
చేతివ యయ్యె; నీ దగుప్రసిద్ధతపోవిభవంబు నిర్జర
వ్రాతము లిప్డు సాటె; త్రిదివంబున కీవును మేనితోడ వి
ఖ్యాతిగ దేవయానమున గ్రక్కున నేఁగెదు సంయమీశ్వరా!”

⁠ 125


వ.⁠

అని పలికి దుర్వాసుం డరిగెఁ; దదనంతరంబ హంససారసయుక్తంబును, గింకిణీ
మాలికామనోహరంబును, గామగమనంబును నయినవిమానంబు గొనుచు దేవ

⁠
  1. ↑ ఘనబుభుక్షాయత్తుఁ డై తూలుచున్
  2. ↑ డలఁదికొని మగుడిఁ జనియె
  3. ↑ సోల
  4. ↑ నీరువట్టునుం ... స్థితివిధాయక మన్నము
  5. ↑ నభిమతభంగిన్
  6. ↑ పదంబు లెల్ల ... లిప్డు సూపెడు దివంబున నీవును ... గ్రమ్మన (గ్రన్నన) నేఁగుము