| |
జననాథోత్తమ! వీడుకొల్పిరి; తదాజ్ఞం జేసి యాకృత్యయున్
మును దాఁ దెచ్చిన[1]చోటఁ బెట్టె నధిపున్ మోదంబు సంధిల్లఁగాన్.
| 49
|
| ఉ. |
అంత సుయోధనుండు హృదయంబున విస్మయ మంది యంతవృ
త్తాంతము స్వప్నవృత్తముక్రియం దలపోసి, నిజంబ కాఁగ న
త్యంతము నిశ్చయించుచుఁ, బృథాసుతులన్ సమరంబులోన ని
ర్జింతున కాక యంచు వికసిల్లె దురాశయభగ్నబుద్ధి యై.
| 50
|
| క. |
విను జనమేజయ! పౌరవ
జనవిభుఁ డబ్భంగి రాత్రిచరితం బగు న
ద్దనుజసమాభాషణ మె
వ్వనికిని నెఱిఁగింపకుండువాఁ డయ్యె మదిన్.
| 51
|
| వ. |
అంతఁ బ్రభాతం బగుటయు రాధేయుండు సుయోధనుపాలికిం జని హేతుమ
ద్వాక్యంబుల నతని కి ట్లనియె.
| 52
|
| ఉ. |
“చచ్చినపిమ్మటం గడిఁది శత్రుల నోర్వఁగ వచ్చునే? శుభం
బిచ్చునె చావు లెందును? నరేశ్వర! యాఱడి చత్తు నంట దా
మె చ్చగు నయ్య [2]యేరికిని? మేనికి జీవము గల్గుచోన పెం
పచ్చుగ సిద్ధిఁ బొందు విజయార్థసుఖంబులు మర్త్యకోటికిన్.
| 53
|
| ఉ. |
కావున శోకదైన్యములకాలము గా దిది; లెమ్ము, విక్రమ
శ్రీ విలసిల్లు” మంచుఁ గురుసింహుని, సింహసమానుఁ, జారుశ
య్యావివశాంగు నంగపతి [3]యాదటఁ దా నిరుగేల గ్రుచ్చి సం
భావన నెత్తుచుం బ్రణయభాషల వెండియు వాని కి ట్లనున్.
| 54
|
| క. |
“మది నర్జునుఁ జూచి భయం
బొదవినయది నీకు; వాని నుగ్రరణమునం
బదునాలవయేఁడు జయిం
చెద; నాయుధ మంటి ప్రతిన సేసితి నధిపా.”
| 55
|
దుర్యోధనుఁడు ప్రాయోపవేశము మాని కరిపురంబునకుఁ బోవుట
| చ. |
అనవుడుఁ దత్ప్రతిజ్ఞయు సురారులవాక్యములుం దలంచి య
జ్జనపతి గాఢనిశ్చయవశంవదుఁ డై శయనంబు డిగ్గి చ
య్యనఁ బయనంబు సేయుఁ డని యప్పు డమాత్యులఁ బంచి యిమ్ములన్
దినముఖకృత్యముల్ సలిపి [4]ధీరతతో వెడలెం బ్రియంబుతోన్.
| 56
|
| చ. |
రయవిచలత్తురంగమతరంగములన్, మదనాగనక్రసం
చయములఁ, జంచలచ్చటుల సైనికమత్స్యములన్, మహోన్నతం
బయి కురురాజచంద్రు నుదయంబునఁ దద్దయుఁ బొంగెఁ బ్రస్ఫుర
ద్భయదమనోహరప్రకటభంగులఁ [5]దద్భటవార్ధి యుద్ధతిన్.
| 58
|
| ఉ. |
చామరపుండరీకవిలత్సిత[6]కేతుపతాకలం గురు
|
|
- ↑ చోనఁ
- ↑ యెవ్వరికి
- ↑ యాచటతో నిడుగేల
- ↑ దీపితుఁ డై
- ↑ దద్బలవార్థి
- ↑ చారుపతాకలం
