పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/251

⁠

కాముకుఁ, గామవైరి, నవికారుఁ, బురాంతకుఁ బ్రీతుఁ జేసినం గామితదాయి యైనశితికంఠుఁడు నిన్ను సృజించి యిచ్చె ను ద్దామదయావిధేయుఁడు ముదంబున మాకు నధీశ్వరుండుగాన్.

⁠ 43

ఉ.⁠

నీ దగుపూర్వదేహము వినిర్మలవజ్రవిశేషసం పాదిత మస్త్రశస్త్రపరి[1]పాటనభేద్యము గాదు, నిత్యనిః ఖేదము, పుష్పకోమలము, ఖేచరభూచరకామినీమనో హ్లాదన; మిట్లుగా నభవుఁ డర్థి నొనర్చె నుమాసమేతుఁ డై.

⁠ 44

ఉ.⁠

నీవు ధరిత్రిఁ బుట్టుటయు, నీకు సహాయము సేయఁ గోరి నా నావిధదైత్యదానవగణంబులు రాజకులంబులందు స ద్భావన నుద్భవించెఁ బటుబాహులు, దివ్యమహాస్త్రకోవిదుల్, [2]ద్రావితవైరు, లుర్వి భగదత్తపురస్సరు లైన వీరు లై.

⁠ 45

వ.⁠

భీష్మద్రోణకృపాదులు గొందఱు దేవాంశసంభవు లైనను దదీయభావంబులు రాక్షసావేశంబు నొందెడు; దానం జేసి వారు నిర్దయు లై విమూఢులుం బోలె నన్యో న్యపరుషంబులు పలుకుచు, నలుక మిగులం బుత్త్రపౌత్త్రమిత్త్రభ్రాతృశిష్యగురు బాలవృద్ధజనభేదంబులు విచారింపక సమరంబు సేసి దివ్యంబులు మానుషం బులు నైన వివిధాస్త్రశస్త్రంబులఁ బాండవపక్షక్షయంబు గావింపంగలవారు; పాం డవులు బంధుస్నేహంబు విడిచి తెగువకుం జొచ్చి నీచేత నిహతు లగుదురు; నీ మనంబుల బీభత్సువలనిభయంబు గొంత గలదు; దాని నెఱింగి నేమును దగునుపా యంబు దలంచితి; మది యెట్లనినఁ గృష్టుచేతం జచ్చిననరకాసురువంశంబు గర్ణు నావేశింపంగలయది; తత్కారణంబునం గృష్ణార్జునులతోడ బద్ధవైరుండై యవ్వీ రుండు నిజదివ్యాస్త్రంబులం గృష్ణుల నిద్దఱ నిర్దహించు; నివ్విధం బెఱింగి యిం ద్రుండు పాండవరక్షణార్థంబు వచ్చి కర్ణుకవచకుండలంబులు గపటరూపంబున నపహరింపగలవాఁడు; మఱియును.

⁠ 46

క.⁠

క్షితి సంశప్తకు లనఁగా శతలక్షసహస్రసంఖ్య జనియించిరి ద ర్పితు లై దనుజులు; దద్బల తతిచే సమరమున నింద్రతనయుఁడు సిక్కున్.

⁠ 47

తరలము.⁠

నిహతకంటక మైన యిద్ధరణీతలం బఖిలంబు నీ మహితశాసనగోచరం బగు; మానవేంద్ర! [3]ప్రసన్నతా మహిమ నొందుము; నీవ తేపవు మాకు నందఱకుం; గురూ ద్వహ! విషాదము వొందఁ బాడియె? దైత్యపక్షభయంబుగాన్.

⁠ 48

మ.⁠

చను మిం కొండుదలంపు మాను” మని యాశ్వాసించి వానిం బునః పునరాలింగన మాచరించి, యెలమిం బూజించి దైత్యోత్తముల్

⁠

1. పాతనభేద్యము కాదు ... హ్లాదన మట్లుగా
2. ధావిత
3. ప్రసిద్ధతా ... విషాదము నీకుఁ బాడియె; వివాదము నొందఁ బాడియె