పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/249

⁠

తమతమజీవనంబుల వర్తింతు, రారాజునకు నట్టిజనులు బంట్లు; గావునఁ దా రమ్మ హీపతికిం దీఱమి గల్గినచోట్ల నెల్లనుం దమపౌరుషంబులు నెఱపవలయుఁ; గౌంతేయులు నీదేశంబున నుండి నీయాజ్ఞవలనం గృతారంభులై యున్నవా రగుటం జేసి వారు నీకింకరులు; నీకు నైన యక్కఱ దీర్చుట వారి కర్హకృత్యం బు; దీని కింత వనర నేల? యదియునుం గాక పాండవులు జూదంబునాఁడ నీకు దాసు లైరి; తదీయంబు లైనమణికనకాదివస్తువులును భవదధీనంబు లై యున్న యవి; వారు నిన్నుం గొలిచియుండుట లేకుండెనేనియు నింతటికెలసంబు దీర్ప నేనియు వలదే? యిది యంతయు నూహించి వలవనివగలం బొగలక లెమ్ము; పు రంబునకు నడువుము, నామాట వినక నిర్బంధపరుండ వై తేనియు ని న్నే మన వచ్చు? నిందఱము నీపోయినగతిన పోవంగలవారము; నీవు లోకంబుచేత నగుఁ బాటును బొందెద; వింతియ” యని కర్ణుండు సెప్పిన విని దుర్యోధనుండు వెండి యుం బ్రాయోపవేశంబునందు నిశ్చయంబు వదలకున్నం గనుంగొని శకుని యి ట్లనియె.

⁠

క.⁠

“కర్ణుని యాడినమాటలు నిర్ణయమున కింత యొప్పునే! యిప్పలుకుల్ కర్ణంబులఁ జొనుపుము; దుః ఖార్ణవపారంబుఁ బొందు మవనీనాథా!

⁠ 31

తరలము.⁠

కడఁగి బుద్ధిబలంబునంద యకంటకంబుగఁ జేసి యేఁ బుడమిరాజ్యము సర్వముం దగఁ బుచ్చి యిచ్చిన, నిమ్ములం గుడువ నేరక దీని [1]నిచ్చటఁ గూలఁ దన్ని, శరీరమున్ విడుతుఁగా కని నిశ్చయించెదు వెఱ్ఱి వైతె? నరేశ్వరా!

⁠ 32

ఆ.⁠

నీకు వృద్ధసేవ లే కున్కి యిప్పుడు నాకుఁ దెల్ల మయ్యెఁ బ్రాకటముగఁ గోపమును మనోనుతాపంబుఁ బొందుచో ధీరుఁ డపుడ [2]యుడుప నేరవలదె?

⁠ 33

తే.⁠

పిఱికితనము, నేమఱుటయు, [3]నొఱువతనము, మెత్తఁబాటున గార్యంబు నత్తెఱంగు నేరమియు, విషయంబులఁ గూరుటయును గలుగుపతికి నుండదు సిరి, దొలఁగిపోవు.

⁠ 34

వ.⁠

కావునఁ గార్యజ్ఞుండ వగుము; కార్యజ్ఞానం బెట్టి దనిన.

⁠ 35

ఉ.⁠

కౌరవనాథ! నీకు నుపకారము సేసిరి పాండవేయు; ల వ్వీరులయందు నెయ్యమును వేడ్కయు నొప్పఁగ నీ వభీష్టస త్కారము సేఁత యుక్త మగు గాక; ప్రియంపడ నర్హ మైనచో దారుణశోకవహ్నిపరితాపముఁ బొందుట యిప్డు ధర్మువే?

⁠ 36

చ.⁠

కృతము దలంచి, చిత్తమునఁ గిల్బిష మంతయు నుజ్జగించి, స న్మతులఁ బృథాతనూజుల నమానుషతేజులఁ బిల్వఁ బంచి, త త్పితృధన మైనరాజ్యము నభీష్టముగాఁ దగ నిమ్ము; నీకు నీ క్షితివలయంబునం బరమకీర్తియుఁ బుణ్యముఁ గల్గు భూవరా!

⁠ 37

1. నిశ్చలు .. వెఱ్ఱి వైతి
2. యడఁప
3. నెఱవతనము; దెఱవతనము; మఱువతనము