పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/246

⁠

యభ్యంతరమందిరమ్మున నొక్కరుండును దల్పంబుపయిం బడి చింతాపరవశ త్వంబు నొంది, రాహుకబళనకలుషితుం డైనరోహిణీపతియునుం బోలె విషాద వివర్ణుం డయి యున్నయెడఁ గర్ణుండు వచ్చి సముచితంబుగాఁ గని యన్నరేం ద్రున కి ట్లనియె.

⁠ 5

చ.⁠

“మనుజవరేణ్య, చూడ నతిమానుష; మమ్మెయి [1]గయ్య మెందుఁ గ ల్గునె? పటువిక్రమాన్వితులఁ, గ్రోధనిబద్ధులఁ, గామరూపులం జెనయఁగ వచ్చునే ఖచరసింహుల నేరికి? నట్టివారి నే పునఁ దునుమాడి గెల్చితి విభూతి యెలర్పఁగ నీవుఁ దమ్ములున్.

⁠ 6

ఉ.⁠

[2]అప్పుడు నీవు [3]సూడఁగ ననంతము లై ఖచరేంద్రసైన్యముల్ గప్పె ననేకసాయకనికాయములన్ వడి నన్ను; నేనునుం గుప్పలు గూల నేసి రిపుకోటి వధించితి; నంతలోన న న్నొప్పరికించె సైన్యతతి; యొక్కఁడ నై రణభూమి నొచ్చితిన్.

⁠ 7

వ.⁠

ఆలోనన విరథుండ నై వికర్ణరథం బెక్కిన నది సమరప్రదేశంబునకుఁ దొలం గఁ బఱచె; దేవా! నీవు బలవిక్రమాతిశయంబులం బ్రతివీరుల నోర్చి యక్షతుం డవై యుండుట గనుంగొని కృతార్థుండ నైతి; నిట్టి పరాక్రమంబు సేసినవా రిజ్జ గంబున నెవ్వరు గల? రిది యత్యద్భుతం” బనినం గౌరవేశ్వరుం డాత్మగతంబున “నీతండు మత్ప్రకారం బెఱుంగక యిట్లు పలికెం గా కేమి” యని లజ్జితుం డగు చు రాధేయున కి ట్లనియె.

⁠ 8

సీ.⁠

“అనఘ! తమ్ములు నేను నంబరచరకోటిఁ                  దలపడి పోరంగ, బలయుగంబుఁ జచ్చియు నొచ్చియు జలమునఁ బెనఁగె; నా                  సమయంబునందు విక్రమ మెలర్ప గంధర్వపతితోడఁ గలిగెఁ గయ్యము నాకు;                  నాతనిశరములచేతఁ [4]జాల నేను నొచ్చితి; వేయు నేల భార్యానుజ                  సుతమిత్త్రజనసమన్వితము గాఁగ

⁠

తే.⁠

నన్నుఁ జెఱగొని గంధర్వనాయకుండు నెగసె దివమున; కప్పుడు బెదరి చెదరి పఱచి మనవారలెల్లను బాండుసుతుల శరణు సొచ్చిరి దైన్యసంభరితు లగుచు.

⁠ 9

ఉ.⁠

వారలయార్తిఁ జూచి జనవంద్యుఁడు ధర్మసుతుండు దమ్ములన్ భూరిబలాఢ్యులం బరమపుణ్యుఁడు నన్ విడిపింపఁ బంచె; న వ్వీరులు నుక్కునం గవిసి వీఁకున ఖేచరకోటిఁ దొల్త నిం పారఁ బ్రియోక్తులం దెలఁచి; రంతటఁ దీరద కార్య మెమ్మెయిన్.

⁠ 10

ఆ.⁠

అంతఁ దెగువ సేసి యంతకాకారులై భీమపార్థయములు భీమబలులు ఖచరతతులమీఁదఁ బ్రచురబాణౌఘముల్ గురిసి రాహవమున [5]ఘోరభంగి.

⁠ 11

వ.⁠

తదీయబాణపాతంబుల నొచ్చి గంధర్వులు మమ్ముం గొనుచు గగనంబునం

⁠

1. భాగ్య
2. ఈపద్యము వ్రాఁతప్రతులయందు గాన్పించదు.
3. సూడ గగనాంతము ... గుప్పనఁ గూరలేసి; గుప్పనఁ గూరనేసి
4. నాజి ... బెగడి చెదరి
5. ఁ బరుషభంగి