శ్రీమదాంధ్రమహాభారతము
ఆరణ్యపర్వము - షష్ఠాశ్వాసము
| |
లలితమూర్తి! సుమహ
చ్చాళుక్యవరేణ్య! పుణ్యచారిత్ర! విచి
త్రా[1]లంకారోజ్జ్వలకవి
తాలాపకలాప సంతతానందమదీ!
| 1
|
దుర్యోధనుని విషాదము
| వ. |
అక్కథకుండు శౌనకాదిమహామునులకుం జెప్పె; న ట్లతిమానుషం బైన యర్జు
నుపరాక్రమంబును, నత్యంతదైన్యాస్పదం బగుదుర్యోధనుపరాభవంబును,
ధర్మజుదయయు నాకర్ణించి విస్మయజుగుప్సాకలితమానసుం డగుచు జనమే
జయుండు వైశంపాయనున కి ట్లనియె.
| 2
|
| చ. |
అనిమిశము బాండుపుత్త్రులకు నప్రియకార్యము రోయునట్టి దు
ర్జనుఁడు సుయోధనుం డటులు శత్రులచే నవమానితుండుఁ బే
ర్చినకృప నొప్పుచున్న కురుసింహులచేత విమోక్షితుండు నై
మనమున లజ్జ లేక మునిమండన! యెమ్మెయి నేఁగె వీటికిన్?
| 3
|
| మత్తకోకిలము. |
మేనఁ బ్రాణము దాల్చి, [2]భంగము మ్రింగి, యెప్పటిచాడ్పునన్
మానవేంద్రుఁడ నేను దద్దయు మానినన్ దలఁ పాత్మలోఁ
బూను టాతని కెట్లు గల్గఁగఁబోలు? నారయ నద్భుతం
బైన తచ్చరితంబు సెప్పుమ యంతయుం బరిపాటితోన్.”
| 4
|
| వ. |
అని యడిగిన నమ్మహాముని యిట్లను “నట్లు కౌంతేయులచేత [3]బంధమోక్షితుం
డై దుర్యోధనుండు లజ్జాలజ్జలితహృదయుం డగుచుఁ జెదిరినసేనలం [4]గూడు
కొని కొంతద వ్వరిగి, యొక్కసమతలంబునం బటమందిరవిరచనంబు నిర్వర్తించి
|
|
- ↑ లంకరణోజ్జ్వల ... తాస్మేరమతీ; తస్మేరమతీ. ఒకానొకప్రతియం దీకందమునకు మారుగా, "క. శ్రీకరశాత్రవరాజివ, శీకరమృగరాజ రాజశేఖర గంగా, శీకర యశఃప్రతాప ని, రాకరరవితేజ రాజరాజనరేంద్రా." అని యున్నది.
- ↑ బన్నము
- ↑ లబ్ధమోక్షుం డై
- ↑ గూర్చుకొని
