| |
బులు, మంగళతూర్యారావంబులు, నప్సరోనర్తనంబులుఁ, గల్పతరుకుసుమవర్షం
బులు సమకాలప్రవృత్తంబు లయ్యెం; బరార్థ్యభూషణమణిప్రభాలంకృతం
బైనకుమారుమౌళిభాగంబున నుజ్జ్వలం బైనధవళాతపత్రంబు సురగిరిశిఖరో
పరిగతం బగుశరచ్ఛంద్రబింబంబు ననుకరించుచుండె; నట్టియెడ.
| 232
|
ఈశ్వరుండు గుమారస్వామియొద్దకు వచ్చుట
| శా. |
నానాసిద్ధగణంబు గొల్వఁ బరమానందంబునం జంద్రరే
ఖా[1]నవ్యాంచితమౌళి, భూరిభుజగాకల్పోజ్జ్వలాకారుఁ, డీ
శానుం, డానతశంకరుండు గిరిజాసంయుక్తుఁ డై వచ్చెఁ ద
త్సేనానిం బ్రియసూను షణ్ముఖుని వీక్షింపం గడుం బ్రేమతోన్.
| 233
|
| వ. |
ఇట్లు వచ్చి మహాదేవుండు మహాసేనుం గౌఁగిలించుకొని యతనికి విశ్వకర్మనిర్మి
తంబును, హేమమయంబును నయినపుష్పమాలిక యొసంగె” నని చెప్పి[2]మార్కం
డేయుండు పాండవేయున కి ట్లనియె “వినుము; రుద్రుండు మున్ను నిజవీర్యంబు
వహ్నియందు సంగ్రహించినఁ దత్తేజోవిశేషంబునం జేసి పావకుండు గుమారు
నుత్పాదించె; నదియునుం గాక యగ్ని రుద్రుం డని వేదవిదు లైనవిప్రులవలన
వినంబడు; న ట్లగుటం గుమారుండు వహ్నిసంభవుండును, రుద్రసూనుండును
నని చెప్పంబడియె; నగ్నిభామిని గృత్తికాఖ్య లైనమునిపత్ను లార్వురరూపం
బులు గైకొని ప్రియాసమాగమంబు సలిపి శ్వేతశైలంబున రేతస్కందంబు సే
యుటం బ్రభవించినవాఁడు గావునఁ గార్తికేయ, స్కందనామంబులం బరగె”
నని చెప్పి యి ట్లనియె.
| 234
|
| తే. |
“అప్పు డింద్రుండు మున్ను దా నబ్జ భవు ని
యోగమున సురక్షితముగ నునిచి నట్టి
దేవసేనకుఁ గన్యకాతిలకమునకుఁ
జెలువముగ నలంకారంబు సేయఁ బనిచి.
| 235
|
| వ. |
సముచితప్రకారంబున నచ్చటికిఁ దెప్పించి, కుమారుం జూచి “యిక్కన్నియ భ
వదర్థం బై బరమేష్ఠిచేత సృజియింపంబడియె; గావున నివ్వరవర్ణినిం బరిగ్ర
హింపు” మనిన నప్పార్వతీనందనుండు మందస్మితసుందరవదనారవిందుం
డయి యమ్ముహూర్తంబునందు.
| 236
|
| ఉ. |
మానితవిక్రమోజ్జ్వలుఁడు మంగళతూర్యనినాద మొప్పఁ, దే
జోనిధి వహ్నిసాక్షిగ, విశుద్ధవిధిజ్ఞుఁడు దేవమంత్రి మం
త్రానుగమం బొనర్పఁగఁ, బ్రియం బెసలార వరించెఁ జారుప
ద్మాసన దేవసేనఁ గరియానఁ గరగ్రహణప్రయుక్తితోన్.
| 237
|
| ఆ. |
గుహుఁడు దేవసేనఁ గోరి పెండిలి యైన
యాదినంబు షష్ఠి యగుటఁ జేసి
యర్చనీయ మయ్యె నాదివసంబు లో
కముల [3]నెల్ల వెలసె గారవమున.
| 238
|
| క. |
ఏదినమునందు షణ్ముఖు
శ్రీదేవి వరించెఁ గమలచిహ్నితకర యై
|
|
- ↑ నద్ధాంచిత ... వీక్షింపంగఁ బ్రేమంబుతోన్
- ↑ చెప్పిన విని ధర్మజుండు “కుమారుఁడు రుద్రాంశుజుఁ డని చెప్పుదు; రది యె?” ట్లనిన మార్కండేయుండు
- ↑ కెల్లఁ గరము
