పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/218

⁠

స్పందితశౌర్యుఁ డగ్నికణజాతభయంకరవజ్రహస్తుఁ డై.

⁠ 215

వ.⁠

అంత.

⁠ 216

తరలము.⁠

[1]తరళదీధితిపుంజనిర్భరదారుణాయుధపాణులై తెరలఁ ద్రోచి దివౌకసుల్ పఱతెంచి యార్చుచుఁ దాఁకి రా శరవణోద్భవు, నాతఁడుం దగ సంభ్రమస్ఫుటరోషవి స్ఫురితనిష్టురహాసజృంభణమున్ వహించినఁ జెచ్చెరన్.

⁠ 217

తే.⁠

అతనిముఖగహ్వరంబుల నద్భుతముగ నుగ్రదహనశిఖావళు లుద్భవించి వేల్పుమూఁకల నరికట్టి వేల్వఁదొడఁగె నంత నెంతయు సంభ్రాంతు లగుచు సురలు.

⁠ 218

చ.⁠

నీకింకరులము మమ్ముం జేకొని కృపఁ గావు మనుచు శిఖినందను న స్తోకబలు శరణు వేఁడినఁ [2]జేకొని దాహభయ ముడుగఁ జేసె నతండున్.

⁠ 219

వ.⁠

ఇట్లు దేవతలు గుమారు నాశ్రయించినం జూచి, బలసూదనుండు క్రోధఘూర్ణి తనయనుం డై యతనిమీఁద వజ్రంబు వైచిన, నది తదీయదక్షిణపార్శ్వంబుఁ దాకిఁన నం దొక్కపురుషుండు గాంచనవర్ణుండును, శక్తిధరుండును, మేషవద నుండు నై విశాఖుం డనుపేరం బ్రభవించె; మఱియునుం గన్యాకుమారగణంబు లనేకంబులు పుట్టె, నది యెల్లనుం గని జనితభయుం డై హరిహయుం డగ్ని సంభవు నభయం బని కొలిచె; నంత నమరులు సంతసిల్లి సింహనాదంబులు సెలంగ షణ్ముఖశతమఖులం బరివేష్టించి” రని చెప్పి వెండియు మార్కండేయుం డి ట్లనియె.

⁠ 220

సీ.⁠

అయ్యగ్నిసంభవు, నాయతోన్నతబాహు,                  నాముక్తకవచుఁ, దేజోమహిష్ఠు, నాలోహితాంబరు, హారికుండలకర్ణు,                  గనకరత్నోజ్జ్వలఘనకిరీటు, సంపూర్ణయౌవను, సర్వలక్షణయుక్తుఁ,                  గని యనురాగిల్లి కమలనిలయ సాకారయై వచ్చి [3]యఖిలంబు జూడంగ                  సితపద్మహస్త యై యతనిఁ బొందె

⁠

ఆ⁠

శ్రీసమేతుఁ డై విశేషకాంతిస్ఫూర్తి నొలసి పూర్ణచంద్రుచెలువు దాల్చి యున్నవానిఁ జూచి రుత్ఫుల్లలోచన కుముదు లగుచు మునులు నమరవరులు.

⁠ 221

వ.⁠

అంత షష్ఠదివసంబు సంప్రాప్తం బయ్యె; నందు మహామును లందఱు మహాసేను నతిభక్తిం బూజించి కృతాంజలు లై యి ట్లనిరి.

⁠ 222

ఉ.⁠

“పుట్టినయాఱు[4]నాళులకు పొంపిరివోయి జగంబు లన్నియున్ దట్టుఁడ వై జయించితి ముదంబున; నీదుమహత్త్వ మెంతయుం జిట్జలు గాదె! యిట్టి యవిజేయుఁడ వింద్రపదంబు నీక కాఁ బట్టము గట్టి యేలుము కృపన్ మము నెల్లను వహ్నిసంభవా.”

⁠ 223

వ.⁠

అనినం గ్రౌంచారి వారలం జూచి “యింద్రపదవి నుండువారి కెయ్యది కరణీయం” బని యడుగుటయు వా రి ట్లనిరి.

⁠ 224

1. తరణిదీధితి
2. జేకొని తద్భయము నుడుగఁ
3. సకలంబు ... యుత్ఫుల్ల ... కుముదు లైరి
4. నాళ్లకును