పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/206

సీ.⁠

“అన్న! కుమార! నీయట్టి సత్పుత్త్రుండు                  గలుగ మా కేమిటఁ గడమ? సెపుమ; నీ చేయు[1]ధర్మంబ నీకుఁ దోడయ్యెడుఁ;                  బరమాయురర్థసంపదలుఁ గనుము; నీ చరిత్రంబున నిఖిల వంశముఁ బవి                  త్రిత మయ్యెచ మానుషదేహ మేల ధరియించితో కాని, తథ్య మారయఁ బర                  దేవత వీవు సందియము వలదు;

⁠

తే.⁠

వాఙ్మనఃకర్మములఁ బితృవత్సలత్వ మొక్కరూపుగఁ జలుపుచు నున్నయట్టి సద్గుణాకరు ని న్నెన్ని జామదగ్న్యు నొకని నెన్నంగఁదగుఁగాక యొరులు గలరె?”

⁠ 115

వ.⁠

అని పలికి; రప్పుడు ధర్మవ్యాధుండు వారికిం గౌశికుం జూపి “యీమహాత్ముండు మనలఁ జూచువేడ్క నిట వచ్చె” నని చెప్పిన నావృద్ధు లతనికి నర్హసత్కారంబులు గావించినం గైకొని యతండు వారలఁ గుశలం బడిగె; నంత నవ్విప్రునకు లుబ్ధ కుం డి ట్లనియె.

⁠ 116

సీ.⁠

“జననుత! వీరు నా జననియు జనకుండుఁ                  జూవె; వీరలకు శుశ్రూష సేసి యిట్టి పరిజ్ఞాన మేను బ్రాపించితి;                  నమరులఁ బూజింతు రర్థి నెల్ల వారును; నొండు దైవంబుల నెఱుఁగ నీ                  వృద్ధుల నాపాలి వేల్పు లనఘ; కమనీయఫలపుష్పగంధభూషణవస్త్ర                  ములు, మనోహరభక్ష్యభోజ్యములును

⁠

తే.⁠

వీరి కెపుడు నివేదింతు; వేడ్కఁ బుత్త్ర దారసహితుండనై నియతముగ సేవ యాచరింతును; వేదముల్ యజ్ఞములు వ్ర తంబులును వీర నా కను తలఁపు [2]నిజము.

⁠ 117

తే.⁠

జనని, జనకుఁడు, సద్గురుఁ, డనలుఁ, డాత్ముఁ డనఁగ నియ్యేవురును నేగృహస్థుచేత సుగతివాంఛఁ బ్రసాదితు లగుదు రట్టి వాఁడ చూవె ధర్మాత్ముండు వసుధమీఁద.”

⁠ 118

వ.⁠

అని చెప్పి యి ట్లనియెఁ “బతివ్రతపనుపునం జేసి నీవు ధర్మజ్ఞానంబ నా యున్న యెడకుం జనుదెంచిన నప్పతివ్రతవలని యనుగ్రహంబున నీకు నెల్లవియు నెఱిం గించితిఁ; గాని నీదెస నాదుచిత్తంబు ప్రియంబడియుండదు; నీ చేసిన యాకార్యం బొక్కటి గల దది యెయ్యది యనిన.

⁠ 119

ఉ.⁠

ఎంతయు వృద్ధులై తమకు నీ వొకరుండవ తెప్పగాఁగ న త్యంతముదంబునన్ బ్రదుకు తల్లిని దండ్రిని నుజ్జగించి ని శ్చింతుఁడవై సదాధ్యయనశీలత వారియనుజ్ఞ లేక యే కాంతమ [3]యిమ్మెయిన్ వెడలి తక్కట! నీవు కరంబు క్రూరతన్.

⁠ 120

ఆ.⁠

[4]నీక వగచి వగచి నిర్భిన్నహృదయులై విగతచక్షులైరి వినవె వార; లరిగి యింక నైన నమ్ముదుసళ్ళ యు దగ్రశోకవహ్ని నార్పవయ్య.

⁠ 121

క.⁠

నీయధ్యయనమ్మును సుకృ తాయాసము నిష్ఫలంబులై చను గురుసే వాయుక్తి లేక తక్కినఁ; జేయుము [5]నాపలుకు; మేలు సేకుఱు నీకున్.”

⁠ 122

వ.⁠

అనినఁ గౌశికుం డతని కి ట్లనియె.

⁠ 123

1. ధర్మంబు ... బరమాయు వర్థ ... తత్త్వ మారయఁ ... సందియము లేదు
2. దృఢము
3. యిమ్ములన్
4. నీకు వగచి
5. శుశ్రూష మేలు