| వ. |
అనిన నవ్విప్రుండు “సత్త్వరజస్తమోగుణంబుల తెఱం గెఱింగింపు” మనిన నెఱు కి ట్లనియె.
| 95
|
ధర్మవ్యాధుఁడు కౌశికునకు సత్త్వరజస్తమోగుణంబుల తెఱం గెఱింగించుట
| క. |
“అతినిందితము తమోగుణ
మతి[1]బోధమయంబు; సత్త్వమనయంబుఁ బ్రగా
శత నొప్పు; నుభయగుణమి
శ్రతఁ బరగు రజోగుణంబు సన్నుతచరితా!
| 96
|
| మ. |
[2]అసుఖాకారత, నిద్ర, దైన్యము, విమోహం, బక్షమత్వంబుఁ దా
మసభావంబులు; రాగలోభజడతామానంబు లూహింప రా
జసవృత్తంబులు, ధైర్యశాంతికరుణాసంతోషవిద్యాదు లిం
పెసఁగన్ సాత్త్వికచేష్టితంబులు నిజం బి ట్లాత్మఁ గన్మింతయున్.
| 97
|
| చ. |
అనఘుఁడు సాత్త్వికుం డగు మహాత్ముఁడు బోధనిరూఢి సర్వముం
గనుఁగొని, లోకవృత్తములు గావని రోసి, సమస్తసంగభం
గనిరతుఁడై తొఱంగు మమకారవికార; మహంక్రియాచ్యుతిం
బనుపడి సంయకప్రకటభావన నుత్తమశాంతి గైకొనున్.
| 98
|
| వ. |
సత్త్వగుణనిబద్ధుం డగునేని శూద్రుం డైనను జన్మాంతరంబున వైశ్యత్వంబు
నొంది, క్రమంబున రాజభూసురభావంబులు భజించి, భవవిముక్తుం డగు”నని
చెప్పిన నమ్మహీదేవుం డమ్మహానుభావు నభినందించి.
| 99
|
| తే. |
“దేహమున ధాతుసంశ్రయదీప్తుఁ డగుచు
వహ్ని యెట్లుండు? శారీరవాయువులకు
నెలవు [3]లెయ్యవి? యవి నాకు నిశ్చయముగఁ
జెప్పు” మనుటయు నిట్లని చెప్పె నతఁడు.
| 100
|
| సీ. |
“మూర్ధదేశమునకు వర్ధితంబై పర్వు
నాత్మాగ్ని, నాభి దదాశ్రయంబు;
శిరమునఁ బావకాంతరమునఁ జరియించుఁ
బ్రాణుండు, భూతాత్మ భావుఁ డతఁడు;
వరుసఁ బ్రాణాపాను లిరువును నయ్యగ్ని
వెలిఁగింతు రనపేతవృత్తు లగుచు;
గుద వస్తితలము లాస్పదములుగా వహ్ని
పరిగతుం డగుచు నపానుఁ డుండు,
|
|
| తే. |
గడఁగి విణ్మూత్రనిర్గమకారి యతఁడు;
కర్మబలయత్నకారియై కంఠ[4]తలము
నందు దా నుండు వర్తించు; నఖిలదేహ
సంధులందును వ్యానుండు సంచరించు.
| 101
|
| క. |
విను ప్రాణాపానులు న
య్యనలుఁడు బ్రాపుగ సమానుఁ డన్నరసవిపా
చనుఁ డగుచు నాభిదేశం
బున నుండును సకలధాతుపోషకవృత్తిన్.
| 102
|
| క. |
ఇది పరమయోగదర్శన
విదితం; బిప్పాటఁ బవనవిదులైన మునుల్
వదలక [5]యభ్యాసవిధిన్
ముదమున ధరియింతు రాత్మ మూర్ధతలమునన్.
| 103
|
| వ. |
ప్రాణాపానసమాహితుం డై సకలదేహంబులందును జరియించుచున్న పావకుండు
జీవాత్ముండు గా నెఱుంగు; మతండు జలంబుల నున్నకమలపత్త్రంబునుం బోలె
దేహంబునం దుండియు నిర్లేపస్వరూపదీపితుం డయి వెలుంగుచుండు; నిట్టి
జీవాత్ముండ కదా పరమాత్ముండు.
| 104
|
- ↑ మోహమయంబు
- ↑ అసురాకారత ... గ న్మిన్నియున్
- ↑ లెయ్యవెయ్యవి
- ↑ బిలము
- ↑ వ్యాఖ్యానవిధిన్
