Jump to content

పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/191

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


⁠

నిక్క మింతవట్టు నీచేత [1]మడియంగఁ
దగుదు” మనిన నగుచు నగధరుండు.

⁠


వ.⁠

త్రైలోక్యంబును జలమయం బగుట నాలోకించి.

⁠ 399


క.⁠

పరమేశుఁడు దనయూరులు
పరపుగ నొనరించి వానిపైఁ దచ్ఛిరముల్
పరుషతరశితసుదర్శన
ఖరధారానిహతిఁ జేసి గ్రక్కునఁ దునిమెన్.

⁠ 400


తే.⁠

పరగ నమ్మధుకైటభాసురుల సుతుఁడు
సువ్వె ధరణీశ! ధుంధుఁ డన్ శూరవరుఁడు;
వాఁడు వరగర్వమునఁ జేసి వాఁడి మిగిలి
యమరపతిఁ దొట్టి వేల్పుల నవమతించె.”

⁠ 401


వ.⁠

అని చెప్పి యమ్మునీంద్రుం డి ట్లనియె “నట్లు బృహదశ్వుచేత ననుజ్ఞాతుం డై కువ
లాశ్వుండు శుభదినంబున నుదంకపురస్సరంబుగాఁ గృతప్రస్థానుం డై.

⁠ 402


తరలము.⁠

దనుజనిర్మథనైక[2]తత్పరతావిజృంభణ మొప్ప స
ద్వినుతతేజుఁడు ఘోరసంగరవిక్రమోత్సవలీల మై,
ఘనభుజాబలభూరిదుర్వహగర్వసంగ్రహు లైన నం
దను లనేకసహస్రసంఖ్యులు దన్నుఁ గొల్వ నుదగ్రుఁ డై.

⁠ 403


మ.⁠

చతురంగధ్వజినీపదప్రవిహతిన్ సర్వంసహాచక్ర మా
తతకంపంబునఁ బొంద నేఁగె; నపు డద్దైత్యారి యారాజునం
దతులం బైన [3]నిజాంశశక్తి సొనిపెన్; హర్షించి రింద్రాదిదే
వతలున్, సన్మునిముఖ్యులున్ నృపతి నైశ్వర్యోన్నతుం జేయుచున్.

⁠ 404


ఆ.⁠

మొరసె దివ్యతూర్యములు; నందనద్రుమ
సురభికుసుమవృష్టి గురిసెఁ గలయ;
నప్రతీపభంగి యగు మందపవనవి
చేష్టితంబు గర మభీష్ట మయ్యె.

⁠ 405


క.⁠

గగనమున సురవిమానము
లగణితముగఁ గ్రందుకొనియె; ననుకూలము లై
మృగపక్షిగతులు శోభన
మగు టేర్పడఁ జెప్పె నజ్జనాధిపుయాత్రన్.

⁠ 406


వ.⁠

ఇట్లు సని కువలాశ్వుండు సముద్రతీరంబున విడిసి, నిజపుత్త్రుల నానాసహస్రసంఖ్య
లగువారల నవారితజవసత్త్వులం దద్వాలుకాపులినఖననంబు సేయ నియోగించిన.

⁠ 407


మ.⁠

నరనాథోత్తమునందనుల్ గడఁగి నానాశూలకుద్దాలము
ద్గరకాష్ఠాదుల నయ్యుదగ్రసికతౌఘం బంతయున్ సప్తవా
సరముల్ వాయక [4]పాయ గ్రొచ్చి నడుమన్ సంసుప్తుఁ డై యున్న యా
సురవైరిం గని రుగ్రనిశ్వసననిష్ఠ్యూతాగ్నికీలావృతున్.[5]

⁠ 408


చ.⁠

అడరి నిశాతపట్టిసగదాసిపరశ్వథశూలహస్తు లై
తడయక వార లందఱును దానవుదేహము వీఁక వ్రేసియుం
బొడిచియు నొంప నెంతయును బ్రొద్దున కయ్యసురాధముండు బి
ట్టొడలు గదల్చి నీల్గి వివృతోగ్రముఖుం డయి యావులించినన్.

⁠ 409
  1. ↑ ఁబడయంగ
  2. ↑ సత్వరతా
  3. ↑ నిజాత్మశక్తి
  4. ↑ గ్రొచ్చి గ్రొచ్చి
  5. ↑ ఈపద్యమునకును 409 వ పద్యమునకును నడుమ 'వ. కని.' యనువచన మొకప్రతియందుఁ గానఁబడియెడి.