పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/19

⁠

న్యంబు గా; దైనను దీనులై వనంబు నవయుచున్న యప్పాండవులకు దయా ళుండ వగుము.

⁠ 86

తే.⁠

నీవుఁ బాండుండు విదురుండు నెమ్మి నాకు నొక్కరూ పైనయట్లు, నీ కుదితయశులు నీ సుతులు నూర్వరును, బాండునృపతనూజు లేవురును నొక్కరూప కా నెఱుఁగ వలయు.

⁠ 87

క.⁠

సుజనుల సహవాసంబునఁ గుజనులు సద్ధర్మమతు లగుట నిక్కము ధ ర్మజునొద్దనుండి నీయా త్మజూఁడు ప్రశాంతుండు ధర్మమార్గుండు నగున్.

⁠ 88

వ.⁠

రాజర్షి యైన ధర్మరాజుతోడి సహవాసంబు సర్వజనహితంబు; గావున నాతని నుపాసించి దుర్యోధనుండు గొండొకకాలం బుండునట్లుగాఁ బనుపు; మ ట్లయిన నుభయపక్షంబులకు ల గ్గగు” ననిన ధృతరాష్ట్రుండు గృతాంజలి యయి “మునీం ద్రా! దుర్యోధనుండు నాపలుకులు వినండు; కురుకులంబు రక్షించునట్టి బుద్ధి గల దేని వాని మీర శిక్షింపుం” డని మ్రొక్కిన.

⁠ 89

క.⁠

“అనఘుఁడు మైత్రేయుం డను మునినాథుఁడు వచ్చి ధర్మమున నాతనిఁ దా ననుశాసించుఁ దిరంబుగ” నని చెప్పుచు నప్పరాశరాత్మజుఁ డరిగెన్.

⁠ 90

వ.⁠

అంత.

⁠ 91

ఉ.⁠

న్యాయవిదుండు గామ్యకవనంబున ధర్మరాజు నొద్దనుండి మై త్రేయుఁడు ధీయుతుం డరుగుదెంచిన నప్పుడ యమ్మునీంద్రు నిం ద్రాయితుఁ డాంబికేయుఁ డుచితస్థితిఁ బూజితుఁ జేసె నాత్మని శ్శ్రేయసలాలసుం డయి విశేషసపర్యలఁ జేసి భక్తితోన్.

⁠ 92

వ.⁠

ఇట్లు దనచేతం బూజితుం డై సుఖవిశ్రాంతుం డైన మునివరునకు ధృతరాష్ట్రుండు ముకుళితహస్తుం డై “భట్టారకా! యెందుండి వచ్చితి” రని యడిగిన నతనికి మైత్రే యుం డి ట్లనియె.

⁠ 93

చ.⁠

“అలఘు[1]తపోభరంబున జటాజినముల్ ధరియించి రూక్షవ ల్కలములు గట్టి, కూరలును గాయలుఁ బండులు భోజనంబుగా నలయక కామ్యకం బను మహావిపినంబున నున్న పాండవే యులకడ నుండి వచ్చితిఁ గురూత్తమ! నీసుతు, నిన్నుఁ జూడఁగన్.

⁠ 94

వ.⁠

ఏ నఖిలతీర్థదర్శనార్థంబు పరిభ్రమించుచుఁ గురుజాంగలంబున కరిగి యందు గురుకులోత్తము లైన పాండుపుత్త్రులం జూచితి.”

⁠ 95

ఆ.⁠

అనిన నవనతాస్యుఁ డయి ధృతరాష్ట్రుఁ డి ట్లనియె “నెట్లు సెప్పుఁ [2]డయ్య! యందుఁ బాండవులకు సత్యభాషణులకుఁ గుశ లంబె? వార లిట దలంతురొక్కొ!

⁠ 96

క.⁠

అమితభుజశక్తి నంతక సము లప్పాండుసుతు లిందు సౌభ్రాత్రస్నే

⁠ 97

1. తపోబలంబున
2. డయ్య మీరుఁ