పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/189

వ.⁠

అక్కువలాశ్వునకు నఖిలాస్త్రశస్త్రవిద్యావిశారదులు నధికసత్త్వసంపన్నులు నైనపుత్త్రు లేకవింశతిసహస్రంబులు పుట్టి; రంత బృహదశ్వుండు నిజపుత్త్రకుం గువ లాశ్వుం, బ్రాప్తసంతాను, నత్యంతధర్మాన్వితు నఖిలమహీరాజ్యభారధౌరేయుం గా నభిషేకించి తపోవనంబునకుఁ బోవ సమకట్టి యయోధ్యానగరంబు వెలువడు నవసరంబున, నవ్వార్త విని యుదంకుండు సనుదెంచి బృహదశ్వున కి ట్లనియె.

⁠ 381

ఉ.⁠

“నీవు ప్రజాభిరక్షణము నెమ్మి నొనర్పు; మరణ్యభూమికిం బోవఁగ నేల? రాజులకు భూప్రజఁ గాచుటఁ బోలు ధర్మువుల్ భూవర కల్గునే? యడవిఁ బోయి వసించినఁ గాని కాదె? ర క్షావిధిఁ గాదె సద్గతులు గాంచిరి తొల్లిటి రాజముఖ్యులున్.

⁠ 382

క.⁠

నీరక్షణంబుకతమున ధారుణి మముబోఁటిసాధుతపసులు నిత్య ప్రారంభధర్మకర్మో [1]ద్ధారు లగుట యదియు విహితధర్మువు గాదే?

⁠ 383

వ.⁠

విను మొక్కయద్భుతంబు సెప్పెద; తొల్లి మధుకైటభులనం బ్రఖ్యాతు లైనయసురుల తనయుండు ధుంధుం డనువాఁడు మహాబలపరాక్రమసంపన్నుం డై నిజతపో బలంబునం బితామహువలన వరంబు వడసి, దేవదానవగంధర్వాదులకు నజయ్యుం డై చరియించుచుండు; నయ్యసుర యిపుడు మదీయాశ్రమసమీపంబున బహు యోజనవిస్తీర్ణం బగుసముద్రవాలుకాపులినతలంబునందు మహావివరంబు గావిం చుకొని సుఖంబున నిద్రించుచున్నవాఁడు; వాలుకాంతర్హితశరీరుం డైన వాని వదననిశ్వాసపవనంబు సధూమదహనజ్వాలాభీలం బయి సంవత్సరంబున కొక్క మాఱు వెలువడి భూనభోంతరం బెల్లను నిరంతరసికతారజఃపటలంబు దూఁటు కొనంజేయుఁ; దదీయవేగంబునఁ దత్సమీపభూమిశైలకాననంబు లేడుదినంబుల దాఁకఁ గంపించు చుండు; నిట్టిదారుణత్వంబుకతంబున మాకు మాయాశ్రమం బున నుండుటఁ గడుసంకటంబు; గావున నద్దురాత్ము వధియించి మాకును లోకం బులకును బ్రియంబు సేసి కృతకృత్యుండవై మఱి తపోవనంబున కరుగుము.

⁠ 384

తే.⁠

ఎవ్వఁ డమ్మహాసురు వధియుంచుపనికిఁ బూను, నతనికి నాత్మీయభూరిశక్తి యిచ్చి జయ మిత్తు నని యాన తిచ్చె నధిప! యాద[2]రంబున నాకుఁ జక్రాయుధుండు.

⁠ 385

వ.⁠

కావున.

⁠ 386

చ.⁠

అతులితవిష్ణుశక్తిసముపాహితమూర్తివి గమ్ము, లెమ్ము; సం తతభుజశక్తి నిట్టి యవధాన మొనర్పఁగ నీవ కాని యీ క్షితి నితరుండు లేఁ; డధికకీర్తియుఁ బుణ్యముఁ జేరు నిన్ను; నూ ర్జితగుణ యింతపట్టుఁ దగఁ జేయుము, గావుము లోక మంతయున్.”

⁠ 387

వ.⁠

అనినం గృతాంజలి యై యుదంకునకు బృహదశ్వుం డి ట్లనియె.

⁠ 388

క.⁠

“విమలమతి నస్త్రసన్న్యా సము సేసితిఁ; దప మొనర్ప సమకట్టితి; నిం

⁠

1. దారు లగుట యదియు నీదు (విమల)ధర్మువు
2. రమున నాతోడఁ జక్రాయుధుండు