పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/183

ఉ.⁠

“అక్కట! లోక మెల్ల నగ నాఱడిఁ గప్పలఁ జంప [1]నేల? యిం దెక్కడి పెంపు గల్గుఁ? బృథివీశ్వర! కోపము డింపు; కప్పలం జక్కనిచూడ్కిఁ జూడు; మిది చాల నధర్మము” నావుడున్ విభుం “డెక్కడి మాట! నాసతికి నె గ్గొనరించెఁ గడంగి భేకముల్.

⁠ 333

క.⁠

నాయిష్టవనిత మ్రింగిన మాయపుఁబుర్వు లివి వీని మడియింతు మునీం ద్రా! [2]యుడుగుము నీ” వనుటయు నాయన యత్యంతదుఃఖితాత్ముం డగుచున్.

⁠ 334

వ.⁠

“ఏను మండూకనాయకుఁడ; నాయు వనువాఁడ; నమ్మగువ నాకూఁతురు [3]సుశోభన యనునది; దానిచేత ననేకులు బేలుపడిరి; నీ వెంతవాఁడ” వనిన నప్పరి క్షితుం “డట్లేని నాకు నమ్మెలఁతుకఁ దెచ్చి యొప్పింపవలయు” నని ప్రార్థించిన నతం డు నవ్వుచు నవ్వామ[4]నయనం దలంపున రావించి, యా రాజునకు నిచ్చి, దానిం జూచి కోపించి “నీవు గడుంజెట్టవు; ప్రసిద్ధులగు [5]రాజులం [6]బెక్కండ్రం బెన వెట్టితివి; గావున నీకుం బుట్టెడుకొడుకులు గపటవర్తను [7]లయ్యెడు” మని [8]కూఁతు శపియించి మండూకరాజు నిజేచ్ఛం జనియెఁ; బరిక్షితుండును సంప్రాప్తమనోర థుం డయి సుశోభనయందుఁ గ్రమంబున శలుండును, దలుండును, వలుండును నను మువ్వురుగొడుకులం [9]బడసి యం దగ్రజుం డయిన[10]శలు నభిషిక్తుం జేసి తపోవనంబున కరిగె నంత.

⁠ 335

క.⁠

శలుఁ డొక్కనాఁడు కనకో జ్జ్వల మగురథ మెక్కి వేఁట సని పెక్కుమృగం బులఁ జంపఁగ నొక్కమృగం బలఘుతర[11]శితాస్త్రవిద్ధ మై వెసఁ బఱచెన్.[12]

⁠ 336

ఆ.⁠

ఇట్లు వఱచుటయును నెంతయు రయమున నమ్మృగంబు[13]వెనుక నరిగి యరిగి యెయిద లేక ధారుణీశుండు సారథిఁ బదరి తేరు వేగ పఱపు మనియె.

⁠ 337

సీ.⁠

అనవుఁడు సూతుఁ డిట్లను “దేవ! మన మెంత                  దఱిమిన మృగము దద్దయు జవంబు గలదు; రథ్యంబులు గడుగొని కూడంగఁ                  జాలవు; వలవని [14]జాలి యేల? మనతేరిహరులు వామ్యము లైన నమ్మృగ                  మగపడు; లేకున్న నలవి గాదు” నావిని “వామ్యముల్ నాఁగ నెవ్వని                  హయంబులు సెప్పు” మనియె నబ్భూవిభుండు

⁠

తే.⁠

“వామదేవమహామునివరుని హరులు వామ్యములు నాఁగఁ జను” నని వాడుఁ సెప్పె “నతనియాశ్రమ [15]మెచ్చట? నచటి కిపుడ తేరు వోవని” మ్మనియె ధాత్రీవిభుండు.

⁠ 338

వ.⁠

వాఁడును రథంబు సత్వరంబుగా వామదేవునాశ్రమంబునకు బఱపినం, జని, యాతం డాతపో[16]నిధిం గని, నమస్కరించి, “మునీంద్రా! నాచేత నేటువడి యొక్క మృగంబు రయంబునం బఱచె; [17]నమ్మృగంబు నెయిది వధియింపవలయు; భవదీయ హయంబుల [18]నీవలయు” ననిన నతండు “నీవు కృతకార్యుండ వై మాహయంబులం

⁠

1. దీన నీ, కెక్కడి ... నామదికి నెగ్గొన
2. యరుగుము
3. సంశోభని; సంశోభన; సులోచన
4. లోచనం
5. భూపతులం
6. బెక్కండ్రం జిక్కులం బెట్టితివి
7. లయ్యెర దని
8. కూతునకు శాపం బిచ్చి; కూతురు శపియించి; కూతుర శపియించి
9. గని
10. శలుని రాజ్యాభిషిక్తుం
11. శరాగ్రవిద్ధ మై
12. ఇప్పద్యమునకు వెనుక 'వ. ఇట్లు సరచుటయును నమ్మృగంబును బొలియింతు రను నాగ్రహంబున. ఆ. అతఁడు సలము మిగిలి యత్యంతరయమున' అని యొకప్రతి.
13. వెంట
14. జోలి
15. మెక్కడ
16. ధనుం
17. నామృగంబునేడ వధియింప, వెనుకొని వధియింప
18. నీవె యనిన