పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/174

⁠

దనుజులతో జగత్త్రయముఁ దత్క్షణమాత్ర [1]నొనర్చునీఱుగాన్.

⁠ 244

వ.⁠

తదనంతరంబ.

⁠ 245

మ.⁠

సితపీతారుణనీల[2]పింగరుచు లై, స్నిగ్ధంబు లై, యుద్యతా యతవిద్యుల్లలితంబు లై, ఘనగిరీంద్రాకారఘోరంబు లై, తతనిర్ఘాతనిపాతభీమభిదురధ్వానంబు లై సంతతో ద్ధుతసంవర్తవలాహకంబులు వెసం దోఁతెంచు దిగ్భిత్తులన్.

⁠ 246

ఉ.⁠

[3]పెల్లునఁ గూలు తజ్జలము పెక్కువ నొక్కట నమ్మహాసలం బెల్లను నాఱిపోవుఁ; బృథివీశ్వర! యేఱులు నబ్ధులున్ వెసం దొల్లిటియట్ల నిండుఁ; బటుతోయదసంఘము లంతఁ బోక గ ర్జిల్లుచు వెండియుం గురియుఁ జిత్రము గాఁగ ననేకకాలముల్.

⁠ 247

శా.⁠

ధారాపాతనితాంతవేగమున నిద్ధాత్రీతలం బాహతం బై రూ పేది మునుంగుఁ దోయములలో; నత్యంతగంభీరవాః పూరం బంతయు ముంచి మించుటయు, దిగ్భూమీనభోభాగముల్ వే రూపింపఁగ రాకయుండఁ దమముల్ వేష్ఠించుఁ ద్రైలోక్యమున్.

⁠ 248

తే.⁠

అంతఁ బరమేష్ఠిచోదిత మైన యొక్క మారుతము నలిరేఁగి దుర్వారభంగి విలయకాలవిశృంఖలవిపులవారి ధరచయంబుల నెల్లను విరియఁ[4]జేయు.

⁠ 249

క.⁠

ఆమారుతంబు గ్రోలి పి తామహుఁ డెంతయును ఘోరతర మగు సలిల స్తోమంబునందు నడుమం దామరపై నిదురవోవుఁ దద్దయు నెమ్మిన్.

⁠ 250

వ.⁠

ఇట్టి కల్పాంతంబు లనేకంబులు సనియె; నింకఁ గానున్నవి యనేకంబులు; విను మతీత కల్పాంతసమయంబున నేను బ్రబలాంధకారంబున నేదెసయుం గానక యొక్కఁ డన యత్యంతభయాతురుండ నగుచుం బెద్దకాలంబు పరిభ్రమించుచుండ నొక్కతఱి నయ్యుదకమధ్యంబున నత్యున్నతం బయినవటభూరుహంబు గానఁ బడియె; మఱియుఁ దదీయపర్ణపర్యంకంబునందు.

⁠ 251

క.⁠

కమనీయజలదవర్ణుని హిమకరబింబాస్యు, నుద్యదినతేజుఁ, బ్రమో దమునఁ బవళించువానిం గుమారు నొక్కరునిఁ గుసుమకోమలుఁ గంటిన్.

⁠ 252

వ.⁠

కని విస్మితుండ నై యాత్మగతంబున.

⁠ 253

క.⁠

లోకంబులు దెగటారఁగ నేకార్ణవమైన యిచట నిబ్బాలుఁ డొకం డేకతమున నిద్రించుచు నేకతమున నున్నవాఁడొ? యెవ్వాఁ డగునో?

⁠ 254

తే.⁠

అని తలంచుచు నల్లన యక్కుమారుఁ జేరఁబోయిన నాతండు సితసరోజ రేఖ [5]దలకొనఁగా నలరించెఁ గన్ను లవధరించెను నను లోచనాంచలముల.

⁠ 255

1. న నేర్చు నీఱుగాన్; న నీఱు చేయఁగన్
2. హింగులరుచుల్ స్నిగ్ధంబులై యుద్యతాయతవిద్యుల్లలితంబు లై ఘనగిరిం
3. పెల్లుగఁ గూరు (బాఱు) తజ్జలము, పెక్కువ
4. నడచు
5. దలకొన సిరి నలరించు (దలకొనఁగా నడరించె) కన్ను, లమరఁ జూచెను