శ్రీకృష్ణుఁడు సత్యభామతోడఁ బాండవులయొద్దకు వచ్చుట
| సీ. |
[1]సైన్యసుగ్రీవాదిజవనాశ్వయుక్తమై
యాబద్ధనూత్నరత్నాంశుపటల
భాసితంబై, చారుపతగపతాకావి
భూషితగగన మై పొలుపు మిగులు
దివ్యరథంబున దేవకీసుతుఁడు ప్రి
యంబున సత్యభామాన్వితముగఁ
దరళసౌదామినీదామసముజ్జ్వల
ధారాధరోత్సంగతలమునందు
|
|
| ఆ. |
శశియుఁ దాను వెలుఁగు శతమన్యుఁడునుబోలె
నరుగుదెంచె ఘనరథాంగనేమి
విపులఘోషతాండవితబర్హిశబ్దశ
బ్దాయమానవనవిభాగుఁ డగుచు.
| 152
|
| వ. |
ఇట్లు వచ్చి వాసుదేవుండు రథావతరణంబు సేసి ధర్మనందనున కభివందనం బాచ
రించి, భీమార్జుననకులసహదేవులం గౌఁగిలించుకొని, ద్రౌపది గారవించి, ధౌమ్యాది
మహీవరులచేత నభినందితుం డయ్యె; నంతఁ గౌంతేయాగ్రజుండు [2]గదాగ్రజున
కు నర్ఘ్యాదిసత్కారంబులు నిర్వర్తించి, తమ్ములుం దానును విప్రజనంబులు నత
నిం బరివేష్టించి యుండె; నప్పుడు కృష్ణుండు ధనంజయుం దనచేరువ నునిచికొని
చిరకాలదర్శనోల్లాసితంబు లైనయాలోకనంబుల నతనియాకారం బత్యాద
రంబున నభినందించుచు ధర్మరాజున కి ట్లనియె.
| 153
|
| సీ. |
“భాగ్యంబుగాదె యీ పార్థుండు హరుఁ డాది
యైన నిర్జరసమూహంబు వలన
నెలమిఁ గృతాస్త్రు డై యేతెంచు టరయంగ;
ధన్యుండ వై తీవు ధర్మతనయ!
నీ ధర్మనిష్ఠయు నీ తపంబును జూవె
యింతకుఁ గారణం బిద్ధచరిత!
రాజ్యంబుకంటెను రాజేంద్ర! ధర్మంబె
యిష్టమై యుండు నీ కెల్లనాఁడు;
|
|
| తే. |
వేదవేదాంగవిదుఁడవు, వివిధయజ్ఞ
కర్త వైతి, ధనుర్వేదకర్మఠుఁడవు;
ధరణి యెల్ల నేలెడి రాజధర్మ మమర
సులభ మయ్యె నీ కిహపరశోభనములు.
| 154
|
| చ. |
దమమును, సత్యయుక్తియును, ధైర్యనిరూఢియు, నిత్యతృప్తియున్,
శమమును నీకు నైజములు; సన్మతి నర్థవశంబుఁ, గామలో
భములును బొంద; వ ట్లగుటఁ బార్థివకుంజర! ధర్మరాజ నా
మమునఁ ద్రిలోకపూజ్యమహిమం బొగ డొందెద [3]వెల్లకాలమున్.
| 155
|
| శా. |
ద్యూతవ్యాజమునన్ సభాంగణములో దుర్యోధనుం డట్లు దు
ర్నీతిం [4]గూరి యొనర్చినట్టి యఘముల్ నిష్కంపధైర్యోన్నతిన్
జేతఃస్ఫారుఁడ వైన నీ కొకనికిం జెల్లెన్ సహింపంగ; వి
ఖ్యాతక్షాంతులు లేరె ధార్మికులు! నిక్కం బిట్టి రే యెవ్వరున్?
| 157
|
| ఉ. |
ఉల్లము [5]సత్త్వసంశ్రయము నొందినవాఁడవు! నీవు విక్రమం
|
|
- ↑ శైబ్య ... పొలుపు మీఱు ... శతమఖుండును బోలె
- ↑ గరుడధ్వజునకు ... దర్శనోల్లసితంబు
- ↑ వివ్విధంబునన్
- ↑ గ్రూరుఁ డొనర్చినట్టి ... ధైర్యోన్నను, చ్చేతస్సారుఁడ
- ↑ సత్యసంయమము నూనినవాఁడవు
