పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/162

⁠

గరము వెలింగె వాసరముఖంబులు శారదవేళఁ జూడఁగన్.

⁠ 143

శా.⁠

దానాంభఃపటలంబునం బృథుపయోధారావలిం దాల్చి గ ర్జానిర్ఘోషము బృంహితచ్ఛలనఁ బ్రచ్ఛాదించి, ప్రావృట్పయో దానీకంబు శరద్భయంబున నిగూఢాకారతన్ డిగ్గె నాఁ గా నొప్పారె మదోత్కటద్విరదసంఘంబుల్ వనాంతంబునన్.

⁠ 144

క.⁠

కలనీలకంఠకోలా [1]హలలీలలు సెలఁగె రాజహంసకులంబున్; విలసించె సప్తవర్ణా వలి; విగళితకుసుమకుటజవాటిక లడరెన్.

⁠ 145

మ.⁠

అతిగాంభీర్యవిభూతి నేకచుళికాహంకారనిశ్శేషశో షితపాథోధిపయస్కుఁ డైనముని దోఁచెం బుణ్యతేజోమయా కృతి నయ్యామ్యదిగంతవీథిఁ బ్రకటక్రీడాకళాగర్వగ ర్జితమండూకకళంకితాంబుశుచితా[2]సిద్ధిప్రదాచార్యుఁ డై.

⁠ 146

తే.⁠

విశదశారదాంబుదపరివేష్టమునఁ బొలుచు గగనంబు ప్రతిబింబమో యనంగ వికచకాశ[3]వనీపరివేష్టమున నతిశయిల్లె నిర్మలకమలాకరములు.

⁠ 147

వ.⁠

అట్టి శారదాగమంబున నుత్ఫుల్లకమలకల్హారకేసరకరాళకలితకల్లోలమాలినియు, ననేకమునిలోకసతతసంసేవ్యమానవిపులపులినోత్సంగయు, నిరంతరతీరవానీర వనమండలీవిలసితయు, నాకశసంకాశవిశదసలిలయు నైనమహాసరస్వతీ నది ననుదినస్నానపానాదివిశేషంబులం బరితోషంబు నొందుచుఁ బాండునం దనులు లమ్మరుభూమిం గొన్నిదినంబులు వసియించి, తదనంతరంబ ధౌమ్యాది భూసురవరులు, నింద్రసేనాదిమూలభృత్యులు దోడ నరుగుదేరఁ గామ్యకవనం బునకు వచ్చి, యచ్చటిమునులచేత నభినందితు లై, యందు సముచితవర్తనం బుల నుండునంత నొక్కనాఁడు.

⁠ 148

క.⁠

వాసవనందనసఖుఁ డగు భూసురుఁ డొకఁ డరుగుదెంచి భూవినుతగుణో ద్భాసితు ధర్మజు విప్రస భాసీనుం గాంచి యిట్టు లనియెం బ్రీతిన్.

⁠ 149

చ.⁠

“జనవర నీవుఁ దమ్ములును సమ్మద [4]మొందఁగ నివ్వనంబునం దునికి ధ్రువంబుగా విని మహోజ్జ్వలతేజుఁడు దేవకీసుతుం డనఘుఁడు మిమ్ముఁ జూచుటకు నై యిదె వచ్చుచు నున్నవాఁడు; మీ కును ననిశంబుఁ దా హితమ కోరుచు నుండు నతండు నెయ్యుఁ డై.

⁠ 150

వ.⁠

మఱియు ననేకయుగసహస్రజీవియు నప్రమేయతపఃప్రభాసియు వినుతవిధే యుండు నగుమార్కండేయుండును భవదీయదర్శనార్థం బీక్షణంబ చనుదెంచు” నని చెప్పిన యనంతరముహూర్తంబున.

⁠ 151

1. హలలీలలు సెందె ... విగళితకుసుమసుగంధవైభవ మొప్పన్; విగళితకుసుమకుంజవాటికలందున్; వికసితకుసుమకూటవాటికలయెడన్
2. సిద్ధవ్రతాచార్యుఁ
3. వనావలివేష్టనమున
4. మొప్పఁగ ... దునకి నిజంబుగా విని ... మీకును నెపుడున్ హితంబు మదిఁ గోరుచు