పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/155

వ.⁠

అనిన మాతలి యి ట్లనియె.

⁠ 76

సీ.⁠

“అసురుల వలన భయంబైన యపుడు వే                  ల్పులకు సేమంబుగా బలవిరోధి యీప్రోలు జలధిలో [1]నిమ్ముగ నిర్మించె;                  దనుజులు పదపడి వనజగర్భు వలనఁ దపోవీర్యవంతులై, యిందుండ                  నమరులచేతఁ గయ్యమున నజితు లై యుండఁ బడసిన, నమరేంద్రుఁ డెఱిఁగి త                  ద్విజయార్థముగఁ బంచె విజయ! నిన్ను;

⁠

ఆ.⁠

నమరులకు నసాధ్యు [2]లైనట్టి వీరల నీవ యోర్చి” తనుచు నెమ్మితోడ నన్ను సంస్తుతించి నరనాథ! మాతలి గడఁగి యపుడు రథముఁ గ్రమ్మఱించె.

⁠ 77

వ.⁠

ఇట్లు నివాతకవచుల జంపి క్రమ్మఱి [3]వచ్చువాఁడ, నా ముందట నొక్కతపోవ నంబును, నతివిచిత్రం బైనపురంబునుం గని “యిది యెవ్వరిపురం” బని యడిగిన నాకు మాతలి యి ట్లనియె.

⁠ 78

క.⁠

“వినవె పులోమయుఁ, గాలక యును ననఁగా నిరువు రసురయువతులు గమలా సను నారాధించిరి తప మున దివ్యసహస్రవర్షములు గడునిష్ఠన్.

⁠ 79

క.⁠

కనకమయ మైనయీప్రో లున దమసుతు లాహవంబు[4]లో నమరులచే త నవధ్యులుఁ గా, దగ న వ్వనజజుచేఁ బడసి రసురవనితలు వరముల్.

⁠ 80

వ.⁠

ఇది హిరణ్యపురం; బిందుఁ బౌలోమకాలకేయు లనునసురు లరువదివే లుండుదురు; వా రమరులచేత నవధ్యు” లనిన “నట్లేని దానిపయిం బోదము; రథంబు వఱపు” మని యేను మాతలిం బంచిన.

⁠ 81

చ.⁠

ఆతఁడును సప్తమారుతరయంబున దివ్యరథంబుఁ దత్సురా హితపురిభూరివప్రముపయిం బఱపెన్; సురవైరు లంత ను ద్ధతు లయి ప్రోలు వెల్వడి రథంబులు షష్టిసహస్రకంబుతో శతమఖబుద్ధిఁ జేసి కడుసైఁపక తాఁకిరి [5]నన్ను నల్కతోన్.

⁠ 82

వ.⁠

ఏనును వారల యఱువదివేలరథంబులకు గతినిరోధంబుగా వితతవృక్షవికటశిలాప్రభ వంబు లయినదివ్యబాణంబు లేసిన, నసురులు మాయాయుద్ధనిబద్ధబద్ధు లై తమ పురంబుతోడన దివంబున కెగసి, మదీయమార్గణార్గళనిరుద్ధమార్గు లై నేలం బడిన, వీరల నొండువిధంబున నోర్వగా దని.

⁠ 83

చ.⁠

ఉరగఫణాగ్రరత్నకిరణోల్లసదుగ్రభుజున్, వృషాంకు, శం కరు, శశిఖండమండితశిఖుండు, శివున్ హృదయాంబుజంబునం దిరముగ నిల్పి పాశుపతదివ్యశరం బదిఁబోసి యేసితిన్ సురరిపుకోటిమీఁద, [6]హరిసూతుఁడు మాతలి చూచి మెచ్చఁగన్.

⁠ 84

వ.⁠

ఆదివ్యాస్త్రప్రభావంబున సింహశరభశార్దూలశుండాలమహిషమహోక్షయక్ష

⁠

1. నిమ్ముల
2. లసురవీరుల
3. వచ్చునెడ
4. లం దమరులచే ...నగాఁ గను న, వ్వనజజు
5. భూరికోపు లై
6. సురసూతుఁడు ... యార్వఁగన్