| |
చుచు, సింహంబు నెత్తి సింహంబు పై వైచుచు, నల్పమృగంబులం గరతలప్ర
హారంబులం బ్రహరించుచు.
| 311
|
భీముఁడు సౌగంధికహరణార్థంబు పోవుట
| సీ. |
గమనవేగంబున ద్రుమలతాజాలసం
చాలన సేయుచు, శైలగుహల
నడఁగి యదృశ్యులై కడువేడ్కతోఁ దన్నుఁ
జూచు ఖేచరసిద్ధసురభుజంగ
గరుడగంధర్వకిన్నరకామినులచేత
మానుగా నభివీక్ష్యమాణుఁ డగుచు
మ్రాఁకులు విఱుచుచు, వీఁకతోఁ దీవలఁ
బెఱుకుచుఁ, బదహతిఁ బృథునగేంద్ర
|
|
| ఆ. |
మద్రువ నున్నతంబు లయి నెడ లెక్కుచు
మదగజంబువోలె మధ్యముండు
పవనవైనతేయపటుజవయుక్తుఁ డై
యరిగె గంధమాదనాంతరమున.
| 312
|
| వ. |
ఇ ట్లరుగువాఁడు నిజసింహనాదశ్రవణపరిత్రస్తంబులై యెగసి పఱచుపక్షుల
యార్ద్రపక్షంబులఁ జూచి, ముందట నాసన్నంబునం గొలను కలుగవలయు నని
యుపలక్షించి, యతిత్వరితగతిం జని చని, పవనవశ[1]సంచలితతరుహోపనసతమాల
తాలహింతాలవిశాలకదళీదళవీజ్యమానశీతలజలపరిపూర్ణం బైన యొక్కసరో
వరంబుఁ గని, యందుఁ గృతావగాహుం డై, నవనలినదళమృణాలవలయాలం
కృతు డగుచు దాని వెలువడి యనేకయోజనవిస్తారాయామరమణీయం బైన
కదళీషండంబుఁ జొచ్చి యందు శంఖధ్వానంబుఁ జేసిన.
| 313
|
| క. |
ఆశంఖరవంబు మహేం
ద్రాశనినిర్ఘోషభీమ మై దిక్కులు నా
కాశంబు నిండె నంత గు
హా[2]శయుఁ డై యున్న హనుమ యనుకపి పెలుచన్.
| 314
|
| క. |
దాని విని బెదరి లేచి “మ
హానాదం బిది మనఃప్రియం బయ్యె మదీ
యానుజుశంఖధ్వానము
దా నగు” నని యెఱిఁగి హృష్టతనురుహుఁ డగుచున్.
| 315
|
| వ. |
భీమునకు మార్గనిరోధంబుగా మహావృక్షంబు లురులం ద్రోచి [3]తదయనపథం
బున కడ్డంబుగా శయనించి లాంగూలలీలాచాలనంబుఁ జేసిన.
| 316
|
| క. |
గోలాంగూలోత్తము లాం
[4]గూలస్ఫోటనపవంబు ఘోరం బై వా
చాలతఁ జేసె నశేషమృ
గాని భయం బంద గిరిగుహాంతర మురులన్.
| 317
|
| వ. |
అయ్యపూర్వధ్వని విని భీముండు విస్మితుం డయి చని కదళీషండమధ్యంబున
నొక్కవిశాలశిలాతలంబుపయి శయనించినవాని.
| 318
|
| సీ. |
హ్రస్వపీనగ్రీవు, [5]నచలితాయతహను,
నతిచపలస్వభావాభిరాముఁ,
దనుమధ్యకటిచక్రు, దహనకణాకార
తామ్రోష్ఠు, నతికృశదశనకరజుఁ,
బృథులవిద్యుత్పుంజపింగాక్షు, నుత్తుంగ
దృఢవక్షు, నాజానుదీర్ఘబాహు,
నూర్ధ్వలాంగూల మత్యున్నతధ్వజలీలఁ
గ్రాలుచు నుండ నేకాంతయోగ
|
|
- ↑ పరిచలితతలీరుహపనసతమాల
- ↑ శయనుం డైనబనుమ
- ↑ యేకాయనపథం
- ↑ గూలాస్ఫాటన(స్ఫాలన) ... గిరిగుహాముఖములన్
- ↑ నవనతాయత ... కారు తామ్రాక్షు నతిదృఢదశనకరముఁ ... సింగాంగు ... దృఢవక్షు నక్షీణ
