| | యు జీవింప నేర; రొక్కకపోతంబు రక్షించి పెక్కు జీవంబులకు హింస జేయుట | 229 |
| క. | ధర్మజ్ఞు లైనపురుషులు | 230 |
| వ. | ఇక్కపోతంబు నాకు వేదవిహితం బైనయాహారంబు; “శ్యేనాః కపోతాన్ | 231 |
| తే. | ప్రాణభయమున వచ్చి యిప్పక్షి నన్ను | 232 |
| వ. | నీవు పక్షి వయ్యును ధర్మ మెఱింగినట్లు పలికితి; శరణాగతపరిత్యాగంబు సేయుట | 233 |
| ఆ. | “నాకు విహితభక్షణం బిది యిప్పక్షిఁ | 234 |
| చ. | అనిన “ననుగ్రహించితి మహావిహగోత్తమ!” యంచు సంతసం | 235 |
| క. | దానికి నచ్చెరువడి ధర | 236 |
| వ. | శ్యేనకపోతరూపంబులు విడిచి, నిజరూపంబుల జూపి “నీ ధైర్యశౌర్యాదిగుణం | |
