Jump to content

పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/122

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


⁠

భార్గవుం డయిన చ్యవనునిభార్య” నని చెప్పిన విని వారలు నగి “యక్కటా! యిట్టి
రూపవిభవంబులు వడసి కామభోగబాహ్యుఁ డయిన వృద్ధు భార్గవుని వరియిం
చి నీజవ్వనం జెల్ల వృథ చేసి; తింక నైనను నీ వయోరూపంబులకుం దగిన వరు
వరియింపు; మేము వానిఁ దెచ్చెద” మనిన నప్పలుకులు సహింపక సుకన్య యా
శ్వినుల కి ట్లనియె.

⁠ 184


ఆ.⁠

“చ్యవనునందు నాకు సంతతప్రీతియై
యుండ నిట్లుపలుకు టుచిత మగునె?”
యని నిజేశ్వరునకు నప్పుడ వారల
[1]పలుకు లెఱుఁగఁ జెప్పెఁ బంకజాక్షి.

⁠ 185


వ.⁠

చ్యవనుండు దానిపతివ్రతాత్వంబునకు సంతసిల్లి వారల పలుకుల కొడంబడు
మని పంచిన, నది పతిచేత ననుజ్ఞాత యై చని, “నాకు నవయౌవనవరుం గావిం
పుం” డనిన నాశ్విను లప్పు డక్కొలను సొచ్చిరి; భార్గవుండును వారితోడ సరఃప్ర
వేశంబు సేసె; ని ట్లమ్మువ్వురు నవయౌను లయి సుకన్యకడకు వచ్చి నిలిచి “మా
యందు నీ వలచువానిని వరియింపు” మనిన నది తనపతియైన భార్గవుని వరియిం
చె నంత నయ్యాశ్వినుల కతిప్రీతుండయి చ్యవనుం డి ట్లనియె.

⁠ 186

చ్యవనుఁ డాశ్వినుల సోమపీథులఁ జేయుట

తే.⁠

ఏను మీకారణంబున నిపుడు లబ్ధ
యౌవనుండ నై ధన్యుండ నైతి; మిమ్ము
సోమపీథులఁ జేసెద సురలరాజు
సూచుచుండఁగ శర్యాతిసుక్రతువున.”

⁠ 187


వ.⁠

అని చెప్పిన నాశ్వినులు సంతసిల్లి యరిగి, రిట శర్యాతి భార్గవు జరాభారపరి
త్యాగంబు విని విస్మితుం డై యల్లునిం గూఁతుం జూడవచ్చిన నాతని సత్కృ
తుం జేసి, భార్గవుం డి ట్లనియె.

⁠ 188


క.⁠

“విదితముగ నిన్నుఁ జేయిం
చెదఁ గ్రతువు ధరాధినాథ! చేయుముఁ నీ క
భ్యుదయం బగు; సంభారస
ముదయము సమకట్టు” మనిన మునివచనమునన్.

⁠ 189


క.⁠

అనఘుఁడు శర్యాతి మఖం
బొనరించె విధిప్రయోగయుతముగ; నం దా
శ్వినులకు సోమం బీఁ బో
యిన భృగుపుత్త్రునకు నలిగి యింద్రుం డనియెన్.

⁠ 190


క.⁠

“వీరిద్దఱు సోమార్హులు
గా రమరులవెజ్జు; లిది యకర్తవ్యము; బృం
దారకులు గానివారికి
వారింపక సోమ మిచ్చువారుం గలరే?”

⁠ 191


వ.⁠

అనిన నింద్రవచనం బాదరింపక చ్యవనుం డాశ్వినుల సోమపీథులం జేసిన దా
ని సహింపక యింద్రుం డలిగి.

⁠ 192


క.⁠

జృంభించి వజ్ర మెత్తిన
జంభాంతకు వజ్రయుత[2]భుజాస్తంభము సం
స్తంభించి, యతనిఁ బటుసం
రంభంబునఁ జంపఁ గడఁగి రౌద్రాకృతితోన్.

⁠ 193


క.⁠

చ్యవనుఁడు వేల్చిన నం దు
[3]ద్భవ మయ్యె నపారఘోరబలయుతుఁడు మహా
జవుఁడు, మదుం డనురాక్షసుఁ
డవనిచరద్యుచరభీకరాకారుం డై.

⁠ 194
  1. ↑ పలుకులెల్లఁ
  2. ↑ భుజస్తంభమ్మున్
  3. ↑ ద్భవించెఁ గృత్యకుఁ డపారబలయుతుఁడు; ద్భవుఁ డయ్యె నపారభూరిబలయుతుఁడు; ద్భవించెఁ గృత్య యనివార్యబలయుతుఁడు