పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/113

⁠

దంద చఱచుచు నది నేలం బడి యెగయం బోయిన వలనికి వ్రాలుచు, వాతా వధూతం బైనబాలవృక్షంబునుం బోలె నొప్పుచున్న, నమ్మునిపుత్త్రునందు నాహృదయంబు దద్దయుం దగిలినయది.

⁠ 106

ఉ.⁠

నన్నునుఁ గౌఁగిలించుకొని, నావదనంబునకున్ నిజాస్య మా సన్నముఁ జేసి, యొక్క మృదుశబ్దము [1]సేసె మనోహరంబుగా; నెన్నఁడు నట్టిశబ్దము మునీశ్వర! మున్ విని యే నెఱుంగ; న య్యిన్నువ బ్రహ్మచారిముఖ మంబురుహంబుసమంబు సూడఁగన్.

⁠ 107

వ.⁠

నాయిచ్చినవన్యస్వాదుఫలంబు [2]లాదరించి యారగింప కమ్మునికుమారుం డమృ తోపమానంబు లైనఫలంబులు, నతిమధురంబు లైనపానీయంబులు నాకు నిచ్చిన నుపయోగించితి; నట్టిరసవిశేషంబు లేను మున్నెన్నడు రుచియించుట లేదు; మఱియును.

⁠ 108

క.⁠

తనచేతి[3]పుష్పములఁ జ ల్లిన నంతటఁ జెదరి యవి యళిప్రకరనిషే పన మొప్ప నున్నయవి; యి వ్వనకుసుమము లట్లు గావు వరగంధంబుల్.

⁠ 109

వ.⁠

నాకు నమ్మునిపుత్త్రు నాశ్రమంబునందు వానితో నొక్కటఁ దపంబు సేయుచుండ నిష్టం” బనినఁ గొడుకు పలుకులు విని విభాండకుండు విస్మితుం డై “తపస్వులతపంబు లకు విఘ్నంబులు సేయ ననేకరూపులయి రాక్షసులు వనంబునం గ్రుమ్మరుచుండు దురు; [4]తజ్జనదత్తంబు లయిన పానీయంబు లపేయంబు; లతిసుగంధులయిన కుసు మంబులు మునులకు వర్జనీయంబు” లని కొడుకుం బ్రబోధించి యెప్పటియట్ల వన్యఫలంబులు దేర నరిగిన.

⁠ 110

క.⁠

చనుదెంచి తరుణి మునినం దనుచిత్తంబునకు వైకృతము జేసె; విలా సినుల సహాలాప సహా సన సహయానములు [5]బంధసమములు గావే?

⁠ 111

వ.⁠

ఇట్లు ఋశ్యశృంగుండు విలాసినీమోహితుం డయి తండ్రి కెఱింగింపక, [6]స్వచరితం బయిన తనయాశ్రమంబు విడిచి మనుష్యయోగంబునం దగిలి యక్కోమలిపిఱుం దన చని, యంగదేశంబు సొచ్చి, యందు రోమపాదునాదేశంబున రాజాశ్రయం బనుభవనంబున నుండునంత.

⁠ 112

మత్తకోకిలము.⁠

[7]అమ్మునీశు నివాసశక్తిఁ దదంగదేశమునందు మే ఘమ్ము లెల్లవలంకులం గడుఁ గ్రమ్మి సర్వజనప్రమో దమ్ముగాఁ బ్రభవద్బృహజ్జలధార లొప్పఁగ వృష్టిఁ జే

⁠

1. సెప్పె
2. లాదరింపక; లుపయోగింపక; లారగింపక
3. పుష్పములుఁ జల్లిన; పుష్పములు సల్లిన ... యని యలిప్రకరము మూఁ, గిన నొప్పుచున్న మఱి యి, వ్వన ... వరగంధములన్
4. సజ్జనదుస్తరంబులై యసజ్జనదత్తంబులై రసవంతంబు లైనపానంబు లపేయంబు
5. సింధుసమములు గావే
6. సుచారిత్రం బైన ... పుష్యయోగంబు; పుణ్యయోగంబు
7. అమ్మునీంద్రు ... (లెల్ల గెలంకులన్) లెల్ల గణంగి గ్రక్కునఁ గ్రమ్మినన్ గడుసర్వమో ... బ్రపతద్బృహజ్జల