పుట:భారతం-ఆరణ్యం.pdf/101

⁠

జేసి యిధ్మవాహుం డనం బరగె; ని ట్లగస్త్యుండు పుత్త్రపౌత్త్రవంతుం డయి తనపితరులం బుణ్యలోకగతులం జేసె; నని వైశంపాయనకథితకథాక్రమం బతి రమ్యంబు గాను.

⁠ 356

క.⁠

[1]కలికాలభరత! లక్ష్మీ లలనాస్పదవీరగుణవిలాస! విరోధి ప్రళయాంతక! నిఖిలమహీ వలయోద్వహబాహు! విష్ణువర్థనమూర్తీ!

⁠ 357

పృథ్వి.⁠

సమస్తభువనాశ్రయా! వినయసత్యనిత్యోదయా! సమీహిత[2]గుణక్రియా! స్థిరవిశాలకీర్తిప్రియా! నమన్నృపకిరీటచుంబిచరణద్వయా! సంతత క్షమాభరణ! రాజరాజ! పరగండభేరుండకా!

⁠ 358

గద్యము.⁠

ఇది సకలసుకవిజనవినుత నన్నయభట్టప్రణీతం బైనశ్రీమహాభారతంబునం దారణ్యపర్వంబున బృహదశ్వుదర్శనంబును, నలోపాఖ్యానంబును, నారదాగమ నంబును, సకలతీర్థకీర్తనంబును, రోమశుం డర్జునుకుశలవార్తఁ జెప్పుటయు, రోమశ మహామునియుపదేశంబున ధర్మజుతీర్థాభిగమనంబును, నగస్త్యుండు లోపాము ద్ర బరిగ్రహించుటయు, వాతాపిభక్షణంబును నన్నది ద్వితీయాశ్వాసము.

⁠

1. కలికాలచరిత ... విష్ణువర్ధనదేవా; ... వలయాస్పదబాహు విష్ణువర్ధననృపతీ
2. హితక్రియా శుభవిశాల