పుట:ప్రభావతీప్రద్యుమ్నము (పింగళి సూరన).pdf/187

వ.⁠

అని యోరాగవల్లరీ నీవు నాకు బహిఃప్రాణంబవు గాని సఖిమాత్రంబవు గావు నీకు దాఁపురంబు సేయనేల మా తెఱంగు వినిపించెద విను మని తనకోపనిమిత్తంబును బ్రి యుండు తనతోడన రాకుండ నాన పెట్టి తాను శయ్యాంత రంబున కరుగుటయు మొదలుకొని ప్రియనిర్గమపర్యంతంబుగాఁ దమవృత్తాంతంబు సకలంబును జెప్పఁదగినప్రకారంబును జెప్పి యి ట్లనియె.

⁠ 169

క.⁠

కాంతుం డాగతి నాయ త్యంతకఠోరతకు నాత్మయందు విఱిగియో వింత యగువిరహదశ కుప శాంతి యరసికొననొ లేచి చనియెం బెలుచన్.

⁠ 170

క.⁠

తఱి నంత వేఁడుకొన విన నెఱుఁగనినానిష్ఠురతకు నేడువిరుగులన్ విఱిగె నొకొ ప్రియునిచిత్తము విఱుగక యున్నం ద్యజించి వెస నేల చనున్.

⁠ 171

ఉ.⁠

క్రీడకు మానసంపదకు వెల్తిగదా యిది యంచు నెంచ కే గూడఁగఁ బాఱిపట్టుటకు గొబ్బున నప్పుడ సాహసించితిన్ జేడియ దాఁప నేర కిది చెప్పెదఁ బ్రాణము నీవు గావునన్ గూడఁగ లేక యంతఁ గడుఁగుందితి ఘోరవియోగవేదనన్.

⁠ 172

ఉ.⁠

ఆపరిపాటి కంతఁ గడు నల్గుచు నట్టివిభున్ దథావిధా లాపవిచిత్రతం దురపిలంగ వియోగదవాసహత్వమున్ జూపుచుఁ జేర వేఁడు వివశుం గయికోక కఠోరవృత్తిఁ బె న్పాపముఁ గట్టుకొన్నగతభాగ్యకు నా కివి పాట్లు నెచ్చెలీ.

⁠ 173