పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/192

160

పద్మపురాణము

వ.⁠

అని చెప్పి యప్పిశాచంబు మఱియు నిట్లనియె. నాతొంటిజన్మ ప్రకారంబు దలంచుకొని దుఃఖితుండనై తిరుగుచుండి యొక్కనాఁ డొక్కనదీతీరంబున నొక్కసారసవాక్యంబు [1]వింటి నాట నుండియుం గొంత యూఱడిల్లి యున్నవాఁడ నని చెప్పిన విని విప్రుం డవ్విధం బెఱింగింపు మనిన నతం డిట్లనియె.

⁠ 101

చ.⁠

వినుము మహీసురప్రవర! వింధ్యనగంబున [2]మూహరాఖ్యమై చను నొకయేఱు పక్షిమృగసంఘముకెల్లను బ్రాణహేతువై యనుపమకూలవృక్ష లతికాంచితపుష్పపరాగపుంజఫే ననిచయరమ్యమై మునిమనఃప్రమదం బొనరించు నెప్పుడున్.

⁠ 102

క.⁠

ఆ తటినీతటమున న త్యాతురమతిఁ దిరిగి తిరిగి యలయికమై నే నేతెంచుచుండ నచటికి శీతలజల మానునట్టి చిత్తముతోడన్.

⁠ 103

వ.⁠

ఒక్కసారసమిథునం [3]బయ్యేటిలోనికిం దిగి జలం బాని విగత పరిశ్రాంతంబై యప్పులినతలంబున.

⁠ 104

క.⁠

సురతశ్రమమున బెగ్గురు లిరవుగ నొకటొకటిఁ గదిసి యిమ్ముల వామ స్ఫురదురుపక్షాంతరముల [4]నురములు శిరములును జేర్చి యొగి నిద్రించెన్.

⁠ 105

క.⁠

అప్పుడు వానర మొక్కఁడు చప్పుడు గాకుండ నల్లఁ జని సౌఖ్యమునం దెప్పిరి నిద్రలు వోయెడి యప్పులుఁగులఁ బట్టుకొనియె నతినిష్ఠురతన్.

⁠ 106

1. విని (తి-హై)
2. మూహకాఖ్యమై (మ), బాహుదాఖ్యయై (హై)
3. బచ్చటికి వచ్చి యయ్యేటి (హై)
4. శిరములు గర మణచి యోరసిలి నిద్రించెన్ (హై)