పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/150

118

పద్మపురాణము

ఆ.⁠

పతి యితండు నాకుఁ బ్రాణేశు డీతఁడు వీఁడు తనకు మగఁడు వీఁడు భర్త నాకు[1]నితని నేన చేకొందు నని కన్య లేవురును ననంగ నిచ్చ నతఁడు.

⁠ 125

మ.⁠

విని మాధ్యాహ్నికవర్తనంబులు గడు న్వేవేగఁ గావించి చిం తన సేయం దరుణీజనం బఁట సముద్యత్ప్రీతితోనున్న దీ వనితామాయలచేతఁ దొంటిమునులున్ వాయోడి పుష్పాస్త్రుచే ఘనధైర్యంబులు గోలుపోయి మిగులం గాసిల్లినా రక్కటా!

⁠ 126

క.⁠

[2]ఏపున నింతులచూపుల తూపులు భ్రూధనువునందుఁ దొడిగి మరుఁడు దు ర్వ్యాపారవిటమృగంబులఁ [3]బాపంబన కేయ నడ్డపడ నొరు వశమే?

⁠ 127

ఆ.⁠

మదము గదురఁ జేసి మది మోహ మెక్కించి చూపుదీఁగెలందుఁ జుట్టుకొల్పి యెట్టి మునులనైన నెట్టనఁ జెడఁ జూతు [4]రంగవించిరేని యబ్జముఖులు.

⁠ 128

ఆ.⁠

బుద్ధిమంతులైన పురుషుల కంగనా జనులఁజేరి యునికి చనదు గాన నీ సరోజవదన లిటఁ నన్ను [5]గదియక యుండ నింటి కరుగు టొప్పు ననుచు.

⁠ 129

వ.⁠

ఉన్నయెడ.

⁠ 130

ఉ.⁠

అంత వధూజనంబు తను నయ్యెడఁ బట్టఁదలంచి వచ్చుచో నంతకుమున్న వైష్ణవమహత్వము గల్గినవాఁడుగాన ని శ్చింతుఁడు బ్రహ్మచారి కడుఁజిత్రము గాఁగ నదృశ్యమూర్తియై యింతుల మోసపుచ్చి చనియెం బ్రమదంబునఁ దీవ్రవేగుఁడై.

⁠ 131

1. విభు డటంచు నలినదళాక్షులు, నేవురును (హై)
2. ఏపుల (ము)
3. పాపంబున నేయ (ము)
4. రగ్గలించిరేని (మ-తి)
5. లిట్లునన్ (ము)