పుట:పద్మపురాణము (మడికి సింగన).pdf/118

86

పద్మపురాణము

సీ.⁠

దినదినం బొదవెడు వనజకుట్మలభాతి         నెక్కొన్న చనుదోయి నిక్కుదోఁచె నళుల ఱెక్కలమీఁద హరినీలరుచి మించు        గతి కుంతలంబులఁ గప్పు మెఱసె నునుసానఁ దీరిన మనసిజాస్త్రములు నా        సోఁగకన్నుల వింతసొబగు నిగిడె వెలఁది వెన్నెలనీటఁ దొలఁచిన ముకురంబు        కరణి మోమునఁ గ్రొత్తకాంతి దనరె

⁠

తే.⁠

నడుము [1]బళువయ్యె మాటల నవక మెక్కె నడుగుదమ్ముల నునుజిగి యగ్గలించె [2]విటజనావళి చూడ్కికి వెక్కసముగఁ జెలఁగె నా మేను యౌవనశ్రీ వహింప.

⁠ 214

వ.⁠

ఇ ట్లత్యంతరమణీయంబగు యౌవనంబు నివ్వటిల్లు సమయంబున వివిధవిలాసచాతుర్యసౌందర్యసౌభాగ్యంబులయందు వారాంగనా సమూహంబులలో మత్సదృశలు లేకుండునట్లుగా ననేకకళావిద్య లం బ్రవీణనై విటకుమారపటలంబుల మనంబు లాకర్షించి నానా మణిఖచితదివ్యాభరణంబులును నానావర్ణదుకూలాదిదివ్యాంశుకం బులును ననేకదాసదాసీజనంబులుం గలిగి యఖిలభోగంబు లనుభవించుచు మఱియును.

⁠ 215

ఉ.⁠

అంగజుదీము పల్లవుల యంగిటిగాలముఁ గూర్చువారి ముం గొంగు పసిండి సౌఖ్యముల క్రోవి[3]ప్రియోక్తుల జన్మభూమి యా లింగన చుంబనాది బహులీలలఁ గేలి యొనర్చునంచుఁ బ్రౌ ఢాంగనలెల్ల నన్నుఁ గొనియాడఁ జరించితి నేర్పు లేర్పడన్.

⁠ 216

1. బడుగయ్యె (తి-హై)
2. సరసగంభీరమోహచాతురి వహించె (మ)
3. కళాదుల (తి-హై)