Jump to content

పుట:నారదీయపురాణము (అల్లాడు నృసింహకవి).pdf/627

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట ఆమోదించబడ్డది


తే. గీ.⁠

వాది దుస్తర్కవిషభూజవనదవాగ్ని
యైన దృష్టితమ స్సహస్రాంశుఁడై సు
దృష్టిమతవార్ధిచంద్రుఁడై దిక్కులం బ్ర
కర్షమున హర్ష మొనరించి ఘనత మెఱయ.

⁠ 177


తే. గీ.⁠

ఆత్మలో నెంచి తండ్రి ప్రహ్లాదనామ
మతని కొనరించె దితియుఁ గశ్యపుఁడు వచ్చి
పౌత్రునకు జాతకర్మాదిభావుకములు
సమ్మతంబునఁ గావించి చనినయంత.

⁠ 178


క.⁠

మోదమున రత్నపురిఁ బ్ర
హ్లాదోదయమాత్రకృతమహావిభవమునన్
శ్రీదయితున కపరాజిత
యై దీపించెన్ జగంబు లద్భుత మందన్.

⁠ 179


మ.⁠

పరిపూర్ణాద్భుతవిశ్వరూపవిమలబ్రహ్మైకతత్త్వార్థత
త్పరసత్ప్రాభవపూర్ణభోగమున నాప్రహ్లాదుఁ డుత్పన్నుఁడై
హరిభక్తాగ్రణియై బుధు ల్పొగడ భూర్యధ్యాత్మవిద్యాధురం
ధరుఁడై యుండియుఁ బ్రాకృతాత్ముఁడువలెం దా నుండు గంభీరతన్.

⁠ 180


ఆ. వె.⁠

పుట్టుమొదలఁ బలుకఁ బూని శ్రీహరిదివ్య
నామముల సనాతనప్రసిద్ధ
ముత్తమోత్తమ మగు నోంకార మని జిహ్వఁ
బలుకఁదొడఁగె దైత్యపతిసుతుండు.

⁠ 181


వ.⁠

ఓం తత్సత్పదము లను మూఁడునిర్దేశంబులు పరబ్రహ్మంబునకుం గల
వవి సర్వజనమంగళప్రదంబు లగు వానిలో నాద్యంబగు నోంకారం
బాయోంకారంబు త్రిపదవాక్యంబు; న్యాసవిద్యాప్రకాశంబు,
నందు నకారణంబు చతుర్థ్యంతం బగు, ప్రథమపదంబు రక్షకాయ
యను పదంబునకుఁ బర్యాయంబు, వానికి నుకారం బవధారంబు,
మకారంబు జీవవాచకంబైన ప్రథమాంతపదంబు అవరక్షసే యను
ధాతువున డప్రత్యయనిమిత్త కటి లోపంబైన సుజత్పత్తియైన
చతుర్థ్యంతం బా యను పదంబు నిచ్చె; సుబ్లోవమైన సమాసమందు
గుణంబైన ఓ యని యుండి హల్మాత్రమకారములో సంహితయైన

⁠