| చ. |
సరసిజనేత్ర యాలమున శాత్రవునిం బరిమార్చి నిన్ను నే
చెఱ విడిపించి పౌరుషముఁ జెల్లఁగఁ జేసి యమర్షలాభము
న్బరువడిఁ గాంచి చిత్తమున నాటిన వైరికృతావమానము
న్వరుస విషాదము న్బెఱికివైచి కృతార్థుఁడ నైతి నెంతయున్.
| 2943
|
| క. |
పౌరుషము దృష్ట మయ్యెను, జారుముఖీ శ్రమము నేఁడు సఫలం బయ్యె
న్వారక ప్రతిజ్ఞ దీరెను, ధారుణిలో నేను జాల ధన్యుఁడ నైతిన్.
| 2944
|
రాముఁడు సీతాదేవితోఁ బరుషోక్తులు పలుకుట
| ఉ. |
ఏ నెడఁబాసియున్నయెడ నీచలచిత్తుఁడు రావణుండు నిన్
గాననసీమనుండి చులుక న్వెస మ్రుచ్చిలి దెచ్చె నింతయు
న్మానిని దైవకృత్య మది మామకపౌరుషశక్తిచే రహి
న్వాని జయించితి న్ద్రిభువనంబున భూరియశంబు గాంచితిన్.
| 2945
|
| క. |
తన కొదవిన యవమానము, ననుపమతేజమున నవల నటు ద్రోయఁగఁ జూ
లనియల్పతేజుఁ డగుపురు, షునకుం బురుషార్థ మరసి చూచినఁ గలదే.
| 2946
|
| సీ. |
అబ్ధిలంఘన మాదియగుమరుత్సుతుపరిశ్రమ మంతయును నేఁడు సఫల మయ్యె
దరుచరసైన్యప్రదానాదిసుగ్రీవయత్న మంతయు నేఁడు సార్థ మయ్యె
సామ్రాజ్యకాంక్షియై శరణుఁ జొచ్చినవిభీషణుని కామము ఫలసహిత మయ్యెఁ
బ్రాణము ల్దాఁపక రణముఁ జేసిన కపిశ్రేష్ఠులు కృతకార్యసిద్ధు లైరి
|
|
| తే. |
లక్ష్మణునివిక్రమము సఫలత వహించెఁ
బరఁగ మత్పౌరుషంబు సాఫల్య మొందె
భువనకంటకుఁ డైనయీదివిజవైరి
ఘనరణంబున హతుఁ డైనకారణమున.
| 2947
|
| క. |
చకితమృగేక్షణ యగుజా, నకి నిజవల్లభునిమాట నైరాశ్యద్యో
తకమై యుండుట కడలుచు, నకటా యని లోచనముల నశ్రులు నించెన్.
| 2949
|
| క. |
ఇట్లు శోకించుచున్నమహీజఁ గాంచి, భూవిభుండు ప్రభూతఘృతావసిక్తుఁ
డైనదీప్తపావకునిచందానఁ గనలి, యంత కంతకు మదిఁ గ్రోధ మగ్గలింప.
| 2950
|
| క. |
రయమునఁ దిర్యక్ప్రేక్షిత, నయనుం డై బొమలు మోమున ముడివడ వెం
డియు నెల్లవారు విన ని, ర్దయుఁడై పరుషోక్తి నద్ధరాసుత కనియెన్.
| 2951
|
| క. |
మానము గలనృపుచే నవ, మానముఁ బాపుటకు సదభిమానంబున నె
ద్దాని నొనరింపఁగాఁ దగు, దానిం గావించి యేను ధన్యుఁడ నైతిన్.
| 2952
|
| శా. |
ప్రాచుర్యంబుగఁ గుంభసంభవమునీంద్రశ్రేష్ఠుచే దక్షిణా
శాచక్రంబు జయింపఁబడ్డగతి దోశ్శక్తి న్రహి న్నేఁడు నీ
|
|
