814 గోపీనాథ రామాయణము చ. సరసిజ నేత్ర యాలమున శాత్రవునిం బరిమార్చి నిన్ను నే చెఱ విడిపించి పౌరుషముఁ జైల్ల ఁగఁ జేసి యమర్ష లాభము న్బరువడిఁ గాంచి చిత్తమున నాటిన వైరికృతావమానము స్వరుస విషాదము సెఱికిపై చి కృతార్థుఁడ నైతి నెంతయున్. 12 క, పౌరుషము దృష్ట మయ్యెను, జారుముఖీ శ్రమము నేఁడు సఫలం బయ్యె దీరెను, ధారుణిలో నేను జాల ధన్యుఁడ నైతిన్. న్వారక ప్రతిజ్ఞ ఈ రాముఁడు సీతా దేవితోఁ బరువత్తులు నలుకుట. ఉ. ఏ నెడఁ బసియున్న యెడ నీచలచిత్తుఁడు రావణుండు ని గాననసీమనుండి చులుక స్వాస ముచ్చిలి దెచ్చె నింతయు నానిని దై వకృత్య మది మాముక పౌరుషశ చేరహీ న్వాని జయించితి స్ట్రిభువనంబున భూరియశంబు గాంచితిన్. 2948 2944 2945 2946 క. తన కొదవిన యవమానము, ననుపమ తేజమున నవల నటు ద్రోయఁగఁ జూ లనియల్ప తేజుఁ డగుపురు,మునకుం బురుషార్థ మరసి చూచినఁ గలదే. సీ. అబ్ధిలంఘస మాదియగు మరుత్సుతు పరిశ్రమ మంతయును నేఁడు సఫల నుయ్యె దరుచర సైన్య ప్రదానాదిను శ్రీ వయత్న మంతయు నేఁడు సార్థ మయ్యె సామ్రాజ్య కాంక్షియై శరణుఁ జొచ్చినవిభీషణుని కామముఫలసహితమయ్యెఁ బ్రాణము ల్దాఁపక రణముఁ జేసిన శపిశ్రేష్ఠులు కృతకార్యసిద్ధు లైరి తే. లక్ష్మణునివి క్రమము సఫలత వహించిం బరఁగ మత్పౌరుషంబు సాఫల్య మొందె భువనకంటకుఁ డైనయీంది విజవైరి నయీదివిజవైరి ఘనరణంబున హతుఁ డైన కారణమున, వ. అని పలికిన విని. క. చకితమ్మ గేక్షణ యగు జూనకి నిజవల్లభునిమాట నైరాశ్యద్యో 2947 2948 2951 తకమై యుండుట కడలుచు, నకటా యని లోచనముల నత్రులు నించెన్. 2949 $. ంచుచున్న మహీజఁ గాంచి, భూ విభుండు ప్రభూతభృతానసిక్తుఁ డైనదీ ప్రసానకుని చందానఁ గనలి, యంత కంతకు మదిఁ గ్రోధ మగ్గలింప. 2950 క. రయమునఁ దిర్య త్ప్రేక్షిత, నయనుండై బొమలు మోమున ముడివడ వెం డియు నెల్లవారు విన నిర్దయుఁడై పరుషొక్తి సద్ధరాసుత కనియెన్. క. మానము గలనృపుచే నవమానముఁ బాపుటకు సదభిమానంబున నె దాని నొనరింపఁగాఁ దగు, దానిం గావించి యేను ధన్యుఁడ నైతిన్. శా. ప్రాచుర్యంబుగఁ గుంభ సంభవమునీంద్ర శ్రేష్ఠుచే దక్షిణా శాచ క్రంబు జయింపఁబడ్డగతి దోళ్ళక్తి గ్రహి స్నేఁడు నీ
