| |
సంగతి దక్కి విప్రియ మొనర్చెనె బాలుఁడు భక్తిశీలుఁడున్.
| 542
|
| ఉ. |
అక్కట నీకు వానరకులాధిప విప్రియ మించు కేనియున్
నెక్కొని చేసి యే నెఱుఁగ నీమృదుకంజసమాంఘ్రిమూలముల్
దిక్కని యున్నదాన నను ధీరత నొంటిగ డించి పోవఁగా
నెక్కుడె వేగ తోడుకొని యేగుము వెంబడిఁ గూడ వచ్చెదన్.
| 543
|
| వ. |
అని యనేకప్రకారంబుల భర్తసమీపంబున వానరస్త్రీసమన్వితంబుగా దుఃఖిం
చుచు నతనితోడిదె లోకం బని తలంచి ప్రాయోపవేశంబు సేయ సమకట్టి
యంబరంబు నుండి జాఱిన తార పగిది నేలంబడి యున్నతార నవలోకించి
మందమందవాక్యంబుల నాశ్వాసించుచు హనుమంతుం డి ట్లనియె.
| 544
|
హనుమంతుఁడు తార నాశ్వాసించుట
| క. |
విను గుణదోషకృతం బగు, తనకర్మఫలంబు దేహి తప్పక పొందున్
జననీ యీలోకంబున, ననిశము శుభ మైన నశుభ మైనం బెలుచన్.
| 545
|
| ఉ. |
పూనికి దేహికిం బుడమిఁ బుట్టినయప్పుడె చావు నిక్కమౌ
మానిని వారిబుద్బుదసమం బగుఁ గాయము నందుఁ జూడ నె
వ్వానికి నేమి శోక మగువర్ణితతత్త్వవివేకు లైనసు
జ్ఞానకు లొడ్లజన్మమరణంబులకుం దలఁకొంద రెంతయున్.
| 546
|
| ఉ. |
ఈకపిచక్రవర్తి మనుజేశ్వరదివ్యపృషత్కవిద్ధత
న్వీఁక నఘౌఘముల్ దొలఁగి నిర్మలుఁడై సురరాజపుర్యసం
ఖ్యాకమనీయభూరివిభవాప్తి వహించె సరోజనేత్ర నీ
వాకులపాటు దప్పి హృదయంబున ధైర్యముఁ గూర్పు మిత్తఱిన్.
| 547
|
| చ. |
అడలెడునిన్నుఁ జూచి హృదయంబున శోకము విస్తరిల్లఁగా
నడలుచు నున్నవాఁడు సుగుణాకరుఁ డంచితవిక్రముండు నీ
కొడు కితఁ డంగదుం డితనిఁ గుందకయుండ ననూనయింపు మి
వ్వడువున నేడ్చినన్ మరల వత్తురె చచ్చినవార లుర్వరన్.
| 548
|
| తే. |
మానినీమణి జంతుసంతానమునకుఁ
గాల మొకరీతి వచ్చునే కర్మయుక్త
సరణి యొకవేళ సౌఖ్యంబు సంఘటించుఁ
గడఁగి యొకవేళ దుఃఖంబు గలుగఁజేయు.
| 549
|
| తే. |
భూతకోటికి నిజకర్మజాతఫలము
అనుభవింపక రిత్తవో దట్లు గాన
ధరణిఁ బండితుఁ డగువాఁడు తత్క్రమం బె
ఱింగి శుభకర్మములె యాచరింపవలయు.
| 550
|
