పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/792

ఉ.⁠

రాగ మెలర్ప ఘోరసమరంబున రామశరంబులం దను త్యాగముఁ జేరి దుర్లభసుఖావహశాశ్వతముక్తికామినీ భోగము నొందఁ గోరి నృపపుత్రిని మ్రుచ్చిలి తెచ్చితి న్సము ద్యోగ మెలర్ప నవ్విభున కుద్థతి నాపయిఁ గిన్క పుట్టఁగన్.

⁠ 2604

తే.⁠

నేఁటితో సరి వనితరో నీదుపొందు భూపతిశరంబులం దెగి ముక్తికాంతఁ బొంద రణమున కిప్పుడె పోవువాఁడ నిదియె సుముహూర్త మెడసేయ నేటి కిచట.

⁠ 2605

రావణుండు కడపటియుద్ధంబునకు వెడలుట

వ.⁠

అని పలికి యద్దేవికిం జెప్పి దనుజకుంజరుండు దిగ్గున లేచి రణోత్సాహసాహస బాహాటోపకోపంబు లభివృద్ధి నొంద శీఘ్రంబున నంతఃపురంబు వెలువడి పాద విన్యాసంబున మహీతలంబు గ్రక్కదల సముదగ్రవినూతనమహాగ్రహంబున నతి దుర్నిరీక్షుం డై యాస్థానసదనంబునకుం జనుదెంచి మణిఖచితహేమసింహాస నంబున నాసీనుం డై యుదయమహీధరోపరిగతనీలజీమూతంబుకరణిం జూప ట్టుచుఁ గులమహీధరగుహాముఖంబులం బ్రతిధ్వనులు సెలంగ సప్తసముద్రం బులు పొంగి పొరల ధరాచక్రంబు తల్లడపడ దిశాముఖంబులు బ్రద్దలు వాఱ గగనంబు ఘూర్ణిల్ల భూచరఖేచరభూతవ్రాతంబులగుండె లవియ గ్రహంబులు గతులు దప్పఁ గోటిపిడుగులమ్రోఁతకు న్దీటగునట్లుగాఁ బ్రస్థానభేరి వేయించి యనర్ఘమణిమయరత్నకిరీటంబులు దశశిరంబుల నలంకరించి మణికేయూరంబు లిరువదిభుజంబుల బాదుకొల్ప మాణిక్యమయకుండలచ్ఛాయాసంక్రాంతవింశ తిగండమండలుం డై నానావిధకమనీయతరళతారహారంబు లురంబున సవరించి శశక్షతజకల్పసుశీతలచందనపంకలిప్తగాత్రుం డై సంధ్యారాగపరీతజీమూ తంబు ననుకరించుచు మణిమండనమండితసర్వాంగుం డై ధాతుశోభితాంజనాచ లంబుపోల్కిం దేజరిల్లుచు శరశరాసనగదాముసలముద్గరభిండివాలకరవాల శక్తితోమరపాశపరిఘాంకుశచక్రకుంతశూలప్రాసపరశ్వథక్షేపణీప్రముఖబహు విధాయుధాలంకృతవింశతిబాహుం డై తీవ్రమయూఖమండితుం డై నపుండరీక బంధుండుంబోలె వెలుంగుచుఁ గాలకేతునామకసూతుండు సహస్రజవాశ్వం బులం బూన్చి మణిమయపతాకాకేతనంబు లెత్తి కార్ముకబాణతూణీరాది బహువిధాస్త్రశస్త్రపరిపూర్ణంబు గావించి షోడశచక్రపరిక్షిప్తం బైనసాంగ్రా మికకాంచనరథం బాయత్తంబు చేసి సహస్రఘంటానిర్దోషభీషణంబుగాఁ దెచ్చిన దాని నారోహించి శంఖదుందుభికాహళభేరీభాంకరణపురస్సరంబుగా దివ్యవిమానాధిరూఢుండై పరమపదంబునకుం బోవుచందంబున నాజిరంగంబు నకుం జనియె నతనిరథంబు వెనుకొని సర్పరోముండును ఖడ్గరోముండును వృశ్చి కరోముండు నగ్నివర్ణుండు ననునామంబు గలయాతుధానయోధులు నలువురు

⁠