764 2 గోపీనాథ రామాయణము మండోదరి రావణునకు రోగంబు పెరుఁగ నాడుట చ. జనపతి యొద్ద లేనియెడ జానకి ముచ్చిలి తెచ్చి తీవు నీ దనుజులు నీవుఁ జూడ నిటు దప్పక దెచ్చితి నీదు గేహినిం గనుఁగొను మంచు గర్వ మది గన్పడ నీకపి యన్న వాక్యము న్వినియును నీకు లజ్జయు యు వివేకముఁ గోసముఁ బుట్ట దేలకో చ హరిహయవైరి సర్వపరమాస్త్రవిదుండు మద గ్రనందనుం డురుభుజవిక్ర ముండు మని యుండిన నీవిపినాటుఁ డీక్రియం దిరముగ నన్నుఁ బట్టికొని తెచ్చునె పాళీయమేంద్ర కిన్న రే శ్వరులకు నైనఁ జూడఁగ వశంబె నిశాచరనాథ నాదెసన్. ఉ. వాసవతుల్యుఁ డై నరఘువర్యుని దేవిని ముచ్చిలించి యు ల్లాసము మీఱ దెచ్చితివి లంకకు శంక యొకింత లేక నీ దోసము రిత్తవోవు నె యధోగతికి న్నినఁ బుచ్చుఁగా కీల న్వీసరవోవునే యనుభవించినఁ గాక నిజాపరాధముల్. ఉ. కాలము డాయవచ్చిన నకార్యము కార్యము బుద్ధిలోఁ గనం జాలరు దోచినంతపని సల్పుదు రార్యహితోపదేశము ల్మేలని చూడ రంతమున మిక్కిలి హాని యొనర్చుసీత నీ పాలిటి కాళరాత్రి యని భావమునం దలపోయఁజూలితే. త్రి ఉ. రామునిదివ్యసాయకపరంపరల స్సకురంబులోన ను ద్దామపరా క్రమాధికులు దానవవీరు లనేకు లీలి రిం కేమని చెప్పుదాన నను రేంద్ర యొకండవు చిక్కి, తీవు సం గ్రామజయంబు గల్గు నని రాక్షసనాథ తలంప నేటికిన్. చ. కడువడిఁ గాలపాళ మురిగాఁగ మెడం దగిలించుకొంటే వె క్కడఁ జనవచ్చు నింక బలఘస్మరుఁ డై నను గావ శక్తుఁడే విడువక యాజి కేగి రఘువీరుని దాక్షి వధింపు గానిచోఁ దడయక చావు మన్విభుని దారుణ దివ్యశ రాభిసంహతిన్. క. చి చ్చొడిఁ గట్టిన వానికి వచ్చునె మే లకట రాజవర్యుని దేవిం దెచ్చినయప్పుడె నీపనిఁ, జచ్చితి పని దలఁచితిని నిశాచరనాథా. చ. తలఁగక జన్యరంగమున దాశరథి వధియించు టొండెన య్యల ఘుచరిత్రుదివ్య విశిఖాహతిఁ జచ్చుట యొండె మాయలు బలుమఱు మంత్రతంత్రము లుపాయములు బని నేయ వింక నీ వలవనియాళ మాని సురవైరికంలో త్తమ లెమ్మ చెచ్చెరన్, మ. హరిదంతద్విపదంతముల్ నెఱికి దుర్గాధీశుకై లొసి మె త్తి రహిన్ దివ్యధ నుర్గుణ వ్రణకిణోద్దీపంబు లై నిర్దరే 2568 2569 2370 2571 2572 2578 2574 2575
