750 గోపీనాథ రామాయణము బును వేదాధ్యయనంబు మంత్రపఠనంబు న్శాంతిహోమాదికం బును గావింపఁగఁ బంచి దానును మహాపూతాత్త్ముఁ డై గ్రక్కునన్. ఉ. ఏను రఘుప్రదీపకువ కెంతయు భ క్తుఁడ నేని నిత్యము న్మాను. సత్యధర్మ నయమార్గమునం జరియింతు నేనియుక్ మానుగ రామలక్ష్మణు లమానుష చర్యులు సీతఁ గూడి య క్కానఁ జరించి సేమమునఁ గ్రమ్మఱ వత్తురు గాక వీటికిన్. వ. అని పలుకుచున్న నప్పుడు. క, తాము రస పి యుకె నడి, వేళుఱు గగనంబు దిశలు వెలిఁగించుచు నా సామీరి వేగ నంది, గ్రామము సేరంగ వచ్చి ఘనసౌధమునన్. - హనుమంతుఁడు భరతునిం గాంచి శ్రీరాములని వ్యాకులచిత్తుం డగుట. అతని నీ, సజలనీలాంబుదశ్యామలాంగమువానిఁ గమలపలాశ నేత్రముల వాని నాజానులంబి బౌహార్గళుం డగువానిఁ గంబుసన్నిభ మైనగళమువాని విపులాంసముల వాని వెడఁద్రనక్షము వానిఁ గమనీయది వ్యవి గ్రహము వాని రాకేందుసంకాశరమ్యవక్త్ర ముచాని సమీ దేభ తుల్యయానములవాని తే. వర జటాజాలభూషితశిరము వాని నగ్నివల్కానృతావలగ్నంబువానిఁ బరమముని వేషమున నున్నభరతుఁ గాంచి వనచరకులో తముఁడు రాముఁ డని భ్రమించి. ఉ. అక్కడ లక్ష్మణుండు సమ రావని రావణశ క్తివిద్దుఁ డై తక్కక మూర్ఛ వోవఁ గని తద్వ్యసనంబున నిల్వ లేక నుక్కును బౌరుషం బెడలి యువక రాత్మజుఁ బోవఁ బంచి యా చక్కటి జానకి న్విడిచి చయ్యన రాఘవుఁ డేగుదెంచెనో, మ. అని చింతించి తనస్త్రసంపద తదీయానూనదోశ్శక్తి త ద్వినుత ప్రజ్ఞయుఁ బౌరుషంబు మదిలో వీక్షించి రాముండు నీ చనిశాటుం బరిమార లేక నిజవంశఖ్యాతిఁ బోఁ బెట్టి యి ట్లనుమానింపక వచ్చునే గతరణవ్యాపారుఁ డై వీటికిన్. 2478 2479 2480 2481 2482 2483 2484 భరతుండు హనుమంతునిం జూచి పెనుభూతం బని బాణంబు వేయుతిఱి నా కాళ్ళ వాణీ వలదనుట, క. మదిలోఁ దప్పఁ దలంచితి, నిది యేటివిచార మొదవె నీతఁడు సుగుణా స్పదుఁ డగురామునిఁ బోలిన, సదమల మౌనివరుఁ డింత సత్యం బరయన్, క. అని నిశ్చయించి నభమున ఁ, జనుచుండఁగ నవ్వనాటన త్తముఁ గని యా . ఘనభుజుఁడు భరతుఁ డిదియొక, పెనుభూతం బనుచు మదిని విస్మయ మొదవన్. క. దీనిఁ బడవైతుఁ గాకని, మానుగఁ జాపంబు గొని సమగ్ర విశిఖ సం ధానం బూఁ జేసి మార్వీ, స్వానము గావించె దశదిశలు కంపింపన్ . 2487
