140 గోపీనాథ రామాయణము కించి బలవంతుం డగుహనుమంతుండు న, కాశనిసమస్పర్శం బైనవాలంబున దానిదంతంబులు విఱుగం బ్రహరించి వైనతేయుండు మహాసర్పంబుం బోలెఁ దీర్ఘ నఖంబులఁ గఠోరకంటకభరితం బైనదానినాలుక వెలికిం బెఱికి పై చిన నది యంతటం బోక రయంబున. Q 2420 2421 ఉ. అంబుచరంబుబలి, మెఱయం బటు దారుణత పలోహపిం డంబును లోలెఁ బావని ననంతపరాక్రమదుర్ని వారు శీ ఫ్రంబునఁ బట్టి మ్రింగె యలుక మునివల్లభదత్తశాపరో గంబు హరింపు భేషజముఁ గాంతమెయిం డగ మ్రింగుకై వడిన్. సీ. ఆసమయంబున ననిలతనూభవుం డిఁక నేమి సేయుదు నెద్ది తెఱుఁగు దారుణగ్రాహిణి తప్పక ననుఁ బట్టి దిగిచి మ్రింగఁ దొణంగా దీని చేతఁ జావంగ వల సెనో జనవల్లభుని కార్య మెట్లగునో తముఁ డింపు మెఱయ జీవింప కున్న సుగ్రీవవానరచమూ సహితుఁ డై పోలియునో జనకపుత్రి తే. ఏభునిపా టంతీయును విని విమతి నొంది, చచ్చునో సూర్యవంశయశంబు కీళ వంశకీర్తి నశించునో పరఁగ దైవ, మేమి గావింప నున్నదో యింక మీఁద.
- హనుమంతుండు మొసలి గర్భంబు చించి దానిం జంపుట, శిరం
a వ. అని యించుక విచారించి కలవళింప నేలయిప్పు డల్పగాత్రుండనై దీనియు దరం లు ప్ర వేశించి వధింతుఁ గాక యని నిశ్చయించి యంగుష్ఠమాత్రుం డై గరళపు ముద్దయుంబోలె మండుచు - గాఢాంధకారభరిత గుహాసదృశం బైన దానికుషీ, లోనం బ్రవేశించి మహార్ణవమధ్యంబునం బరిభ్రమించుబడ బానలంబుచందం బున నేర్చుచు శరీరంబుఁ బెంచి వజ్రాయుధసంకాశంబు లైనకరరుహంబుల దానియుదరగతంబు లైననరములు ఫ్రెంచి నెమ్మలు చూర్ణంబులు చేసి మాం సంబుఁ జెక్కి సంధులు నుఱుము గావించి ప్రేవులు ముద్ద చేసి యూపిరి వెడలి రాకుండఁ గంఠబిలంబన కడ్డంబుగాఁ ద్రోచిన నమ్మకరి తదీయవేదన సహింపం జాలక యిది నాకు నఱుగునాహారంబు గాదు దీన నిక్కంబుగా మరణంబు సిద్ధించు నని తలంచి యుల్లో లకల్లోలంబులు కడలకుం బఱన నమ్మహాసరోవర మధ్యంబునఁ బరిభ్రమించుచు నూపిరి వెడలక కొండొక సేవునకుఁ బంచ్ త్వంబునొందె నప్పుడుతదీయవదన కర్ణ నాసారం ధ్ర వినిష్క్రుతతో ణితధారా ప్రవా హంబున నమ్మహాసరోవరసలిలంబు సిందూరితం బయ్యె నంత నమ్మకున్నంద నుండు దానియుదరంబు భేదించి వెలుపలికి నిర్గమించి ఘోరం డై నమకరి క ళేబరం బీడ్చికొని శీఘ్రంబునఁ దత్సరోవరతీరంబుఁ జేరి రక్తసిక్తాంగుండై మనీ భూతం బైననీహారంబు విరియఁ దట్టి ప్రకాశించుచున్న బాలదివాకరునిపోలు పునం దేజరిల్లుచు విధుంతుదవడ వినితుండైన శాంకునిపొంకంబున నతి ప్రియదర్శనుం డై యొప్పై నంత. 2 128
