780 గోపీనాథ రామాయణము 2854 2855 2858 2857 2855 శ. దాశరథి బాణములు ఘో, రాశీవిషనిభము లగుచు సద్భుతభంగి రాశీభూతము లై రా, నోసరక సహింప నెవ్వఁ డోపు మృగాణీ. చ. సురపతివజ్రము హరునిశూలము కాలునిదండముగా ధనే శ్వరు దయుం బయోధిపతిపాళము నైరృత రాజఖడ్గము న్దురమునఁ జీరికిం గొనక దోర్బల శక్తి వెలుంగునేను సం గరమున నొక్క మర్త్యువిశిఖంబులఁ జిక్కితి నేమి చెప్పుదున్. కె. ఏలాగు రాఘవుని నే, నాలంబునఁ గడచువాఁడ నాతనిరూపం బాలోకించినయంతనె, కాలుం డను సంశయంబు గలిగెడుఁ దన్వీ, చ. నయవిదుఁ జవిభీషణుఁడు నాఁ కటు నీతి యెఱుంగఁ బల్క దు ర్నయమున నేను గైకొనక గ్రీక్కునఁ బో9 ల్వెడలం గఁ బుచ్చితి నియతమనస్కుఁ డాతఁ డొగి నేర్పునఁ జెప్పినమాట అన్ని త ద్దయు నిజ మయ్యె నేఁడు వనితా యిపు డేమన నేమి కాఁదగున్. శ. దివియందు జలధులందును, భువియందును దిక్కులందు బూర్ణము లై భువునీపటుదివ్య ఔణము, అవిరళగతి నిండియున్నయట్లుగఁ దోఁచెన్. క, కను మూసీనఁ గనువిచ్చిన, మనుఁ డారాఘవుఁడు మోలఁ గన నయ్యెడు నే యన నేల భువన మంతయు, వనితా రామమయ మగుచు వారక తోఁచెన్, వ. దేవీ నా కిప్పు డొండుశరణంబు లేదు దర్పకదర్పహరణుండును జంద్ర కిరీటాలం కృతమస్తకుండును మందాకినీ సరిత్సలిల పూరితజటాజూటుండును వ్యాఘ్ర చర్మాంబరధరుండును విభూత్యనులి పసర్వావయవుండును నాగయజ్ఞోపవీతధరుం డును గజచరో తరీయుండును ద్రిశూలాలంకృతకరుండును భక్తానుగ్రహవిగ్ర హుండును శైలజావిభూషితవామభాగుండును సకలలోకశంకరుండు నగుళంక రుని శరణంబు నొందెద నప్పరమేశ్వరుండు తొల్లి మదీయ సంగీతంబునకు మెచ్చి పరమదయాళుండై యెప్పు డేనియు నీకరులవలన సంగ్రామంబునఁ బరాజయంబు గలుగునప్పుడు నన్ను నుద్దేశించి హోమంబు గావింపు మవ్వేలిమి విఘ్నంబు లేకుండఁ భారంబు నొందెనేని వహ్నికుండంబున నుండి దివ్యాశ్వసమన్వితం బైసదివ్యరథంబును దివ్యాస్త్రంబులును దివ్యకవ ధశరాసనతూణీరంబులునుం బొడము నమ్మహనీయసాధనంబులు గైకొని రణంబున కరిగితి వేని గెలుపవశ్యంబు గలుగు నని యా దేశించెం గావున నే నిప్పు డమ్మహానుభావు నుద్దేశించి హో మంబు గావించెద నని పలికి శీఘ్రంబున సుస్నాతుండై ధౌతాంబరంబులు ధరించి యొక్క శివాలయంబునకుం జని యం దొక్కటే వేదిక నిర్మించి మంత్ర విదు లగు బ్రహ్మరాక్షసుల యాజకులుగా నియమించి సమిత్కు శలాజపుష్పాడు. తాదికంబులు సంగ్రహించి బలవంతు లగురాక్షసులఁ జుట్టునుం గాపుపెట్టి హోమంబు గావింప సమకట్టిన నప్పు డచ్చటికిఁ దలోదరి యగుమందోదరిచను దెంచి నిజభర్త నవలోకించి యిట్లనియె. 2860
