పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/728

⁠

నొక్కతఱి రామధనుశ్చ్యుతం బైనశరజాలంబును సూర్యమండలసంభూతంబైన రళ్మిజాలంబున ట్లవలోకించుచు నొక్కతఱి శరరశ్మిసహస్రాఢ్యుండును మధ్యా హ్నాదిత్యవర్చసుండు నై దిగంతంబులు వెలుంగంజేయుచునికి నిరీక్షింపంజాలక కన్నులు మూయుచు నొక్కతఱి ధనుశ్శిక్షాకృతలాఘవాతిశయంబున మండలీ కృతకార్ముకుండై శరపరంపరల నరివాహిని దహించుచు శరీరనాభిమధ్యప్ర శంబును సత్త్వార్చియు శరారంబును నేమికార్ముకంబును జ్యాఘోషతలనిర్ధోషం బును దేజోబుద్ధిగుణప్రభంబును దివ్యాస్త్రగుణపర్యంతంబు నైనరామచక్రం బును గాలచక్రంబునం బోలె నిరీక్షించుచు నొకపదాతి యైనరామునిచేత దినాష్టమభాగంబునకు నూటడెబ్బదియాఱుకోట్ల నలువదియొక్కలక్ష యేఁబది యాఱువేలచతురంగబలంబు హతం బయ్యె నమ్మహాయుద్ధంబున రాక్షసకళే బరంబు లనేకంబులు గగనంబున నాడుచుండెఁ దద్రణభూమి హతగజహయ రథపదాతిగణసంకులయై క్రుద్ధుండైనరుద్రుని యా క్రీడభూమిచందంబునం జూ పట్టె నిట్లు పదుమూఁడవదివసంబున మహాత్ముం డగురాముండు రణంబున నశ్ర మంబున మూలబలంబులు నిశ్శేషంబుగా రూపిమాపిన రాము నవలోకించి దేవర్షిగంధర్వాదు లచ్చెరువంది హర్షవిశేషంబునం బ్రశంసించి రప్పుడు రాముండు సుగ్రీవవిభీషణమైందద్వివిదహనుమజ్జంబవదాదుల నవలోకించి పర మానందంబున నిట్లనియె.

⁠ 2152

ఆ.⁠

ఏను శివుఁడు దక్క నిమ్మహనీయాస్త్ర, మెఱుఁగఁ డన్యుఁ డొక్కఁ డిజ్జగముల దీనిమహిమ లెఱుఁగఁగా నేర రింద్రాదు, లెంత చేసెఁ జూడుఁ డీక్షణమున.

⁠ 2153

క.⁠

అని పలికి శక్రసముఁ డగు, మనుజవిభుం డస్త్రశస్త్రమహిమంబున దై త్యనికరములఁ దునిమి మనం, బున నానందించుచుండె మునులు నుతింపన్.

⁠ 2154

సీ.⁠

ఈరీతి రాఘవుఁ డేపారుశరములఁ బెక్కుగజంబులఁ బెక్కుహరులఁ బెక్కురథంబులఁ బెక్కండ్రదనుజుల నక్కజంబుగఁ దునుమాడి సురల కద్భుతం బొనరింప నవ్విధ మంతయుఁ గనుఁగొని హతశేషదనుజు లతిభ యంబున లంకకు నతిరయంబునఁ బాఱి యెఱిఁగింప విని దైత్యతరుణు లెల్ల

⁠

తే.⁠

భండనంబున హతు లైనపతుల సుతుల హితులఁ జుట్టలఁ దలపోసి వితతదుఃఖ భరమున శరీరములు వ్రాల బాష్పపూర్ణ వచన లై గూడుకొని యిట్లు వగచి రపుడు.

⁠ 2155

మ.⁠

సుకుమారుండు మహారథుండు సుజనస్తుత్యుండు సర్వాస్త్రశ స్త్రకళావేది సరోజనేత్రుఁడు తనూసౌందర్యగాంభీర్యధై ర్యకళానిర్జితమారవారిధిసువర్ణాద్రిప్రజానాథుఁ డ త్యకలంకాత్ముఁడు రాఘవుండు ముని యై యక్కానలో నుండఁగన్.

⁠ 2156

ఉ.⁠

కావరమెత్తి యంతరము గానక దుర్ముఖియుం గరాళదు

⁠