130- కాండము, 705 తఱి రామధను శ్చ్యుతంబై నశరజాలంబును సూర్య మండలసంభూతంబైన రళ్మిజాలంబున ట్లవలోకించుచు నొక్క తఱి శరరశ్మి సహస్రాధ్యుండును మధ్యా హ్నాదిత్యవర్చసుండు నై దిగంతంబులు వెలుం గంజేయుచునికి నిరీక్షింపంజాలక కన్నులు మూయుచు నొక్కతఱి ధనుశ్ళిమో కృతలాఘవాతిశయంబున మండలీ కృతకార్ముకుండై శరపరంపరల సరివాహిని దహించుచు శరీరనాభిమధ్యప్ర శంబును సత్త్వార్చియు శరారంబును నేమి కార్ముకంబును జ్యాఘోషతలనిర్ధోషం బును దేజోబుద్ధి గుణ ప్రభంబును దివ్యాస్త్రగుణ పర్యంతంబు నైనరామచక్రం బును గాలచక్రంబునం బోలె నిరీక్షించుచు నొకపదాతి యైన రాముని చేత దినాష్టమభాగంబునకు నూట డెబ్బదియాఱుకోట్ల నలువది యొక్క లక్ష యేఁబడి యాఱు వేలచతురంగ బలంబు హతం బయ్యె నమ్మహాయుద్ధంబున రాక్షసకళే బరంబు లనేకంబులు గగనంబున నాడుచుండెఁ దరణభూమి హతగజహయ రథపదాతీగణసంకులయై క్రుద్ధుండై నరుద్రుని యా క్రీడభూమి చందంబునం జూ పట్టె నీట్లు పదుమూఁడవదివసంబున మహాత్ముం డగురాముండు రణంబున నశ్ర మంబున మూలబలంబులు నిశ్శేషంబుగా రూపిమాసిన రాము నవలోకించి దేవర్షి గంధర్వాదు అచ్చెరువంది హర్ష విశేషంబునం బ్రశంసించి రప్పుడు రాముండు సుగ్రీవవిభీషణ మైందద్వివిదహనుమజ్జంబవదాదుల నవలోకించి పర మానందంబున నిట్లనియె. 2152 ఆ. ఏను శివుఁడు చక్క నిమ్మహనీయాస్త్ర, మెఱుఁగఁ డన్యుఁ డొక్కఁ డిజ్జగముల దీనిమహిమ లెఱుఁగఁగా నేర రింద్రాదు, లెంత చేసెఁ జూడుఁ డీక్షణమున. క. అని పలికి శక్ర సముఁ డగు, మనుజవిభుం డస్త్రశ స్త్రమహిమంబున దై త్యనికరములఁ దునిమి మనం,బున నానందించుచుండె మునులు నుతింపన్ . సీ. ఈరీతి రాఘవుఁ డేపారు శరములఁ బెక్కు గజంబులఁ బెక్కు హరులఁ బిక్కు రథంబులఁ బెక్కండ్ర దనుజుల నక్క జంబుగఁ దునుమాడి సురల కద్భుతం బొనరింప నవ్విధ మంతయుఁ గనుఁగొని హత శేష దనుజు లతిభ యంబున లంకకు నతీరయంబునఁ బాఱి యెఱిఁగింప విని దైత్యతరుణు లెల్ల తే. భండనంబున హతు లె నవతులు నుతుల Pmm హితులఁ జుట్టలఁ దలపోసి వితతదుఃఖ భరమున శరీరములు వ్రాల బొమ్పపూర్ణ వచన లై గూడుకొని యిట్లు వగచి రవుడు. మ. సుకుమారుండు మహారథుండు సుజనస్తుత్యుండు సర్వాస్త్రశ నకళా వేది సరోజ నేత్రుఁడు తనూ సౌందర్య గాంభీర్య ర్యక ళానిర్జితమార వారిధి సువర్ణాద్రి ప్రజానాథుఁ డ త్యకలంకాత్ముఁడు రాఘవుండు ముని యై యక్కాసలో నుండఁగన్. ఉ. కావరమెత్తి యంతరము గానక దుర్ముఖియుం గరాళ దు 169 2155 2156
పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/728
స్వరూపం