690 గోపీనాథ రామాయణము D 2048 2049 శా.ఆరక్షః పతినందనుం డపుడు ఘోరా కాగుఁ డై పేర్చి మా ర్వీరావంబు చెలంగ సర్వజగము ల్భీతిల్లి కంపింప దే వారాతు ల్వి నుతింప వాయుశర మేయం దాని ఖండించె నే పార స్లక్ష్మణుఁ డాకపు ల్వొగడ నైం దాసప్ర యోగంబునన్. మ. దనుజాధీశ కుమారుఁ డప్పు తురగాస్త్రం బేసినం జూచి రా మ న రేంద్రావకజుండు వేల్పు- సుశింసం గారుడా స్త్రంబు నే సిన నా రెండును మింటఁ ర్కొని జలశ్రీమాతఁగాఁ బోరి దన నన్యోన్యహకంబు లై ధరణిమాండం గూలె సత్యుద్ధతిన్. తే. ఇటుల నవ్వీం శేఖరు లిరువు గుర్రం, మూర్తిపల్లె వాహసంబున మొనసి యస సమర మొనరించునప్పుడేచాయఁగన్నం. ప్రళయ కాలంబునాఁటి తెఱంగుదో తె క, ద్యోవీథి నున్నమారులు, దేవత తాను ప్రదీఐకు నాగి నం భావించుచు దీవించుచు, "సేవించిన సమరవిజయసిద్ధి ఉ, అప్పుడు దైత్యవర్యుఁడు నృపా స్త్యునివారిత మైన బాణము న్దప్పక చూచి యల్గి భుజవర మిఁ కన్నీటి కంచుఁ గన్నుల నిప్పులు రాలఁ దీవ్రగతి నేర్పున వింట మహాసుగా ముణ దప్పక కూర్చి యేసె వితతంబు గుంటల పెంటఁ బగ్వంగర్. మ. దనుజుం డిట్లు సమగ్ర శక్తి ససురాస్త్రంబు సనియోగింపఁ జ య్యన నయ్యస్త్రమహత్వ మెట్టిదో యసంఖ్యాతంబు లైర్యముల్ ఘనచక్రాసిపరశ్వథంబులు గరల్ ప్రానం X శక్తిఖం తనికాయంబులు వుట్టి యాకసము లింగం జూస్వి ఖంబుగన్. దఁచుచున్, 12. 2051 2052 2058 క. ఆయుత్పాతము గనుఁగొని, పాకుకు దేవితలు మునులు భయమున నధిక శ్రీయుతుఁ డగు సౌమిత్రి క, పాయుము రాకుండఁ దోడుపడి కోచి రనికి 2054 మ.అసురాధీశకుమార బాహుగళితం బై ఘోర మే తీకమై యసిచక్రాదిక గర్భ మై సకలభూతావాక్య మై తిరి బస మీఱ స్శ్వసనాతివేగమున శుంభం నే పంచున య్య సురాస్త్రంబును జూచి లక్ష్మణుఁడు తీవ్రాటో ససంరంభ మై చ. అలిగి ను హేశ్వరాస్త్రము రయంబున నేసిన స్మహాస్త్రము జ్జ్వలదినుఁ డాత్మ తేజమున సాంద్రతమంబు నపించుకై వడిం దలకొని దానవా స్త్రమును దప్పక శ్రద్ధముఁ జేసి సత్రము స్థలయ దహించినట్టిశిఖకై వడి శాంతి వహించే సంతయున్, ఆ ఇంద్రజిత్తు లక్ష్మణునిచేఁ జచ్చుట, శాంతం 205€ 205 వ. ఇట్ల మిత్రబలమర్దనుం డగులక్ష్మణుండు మాహేశ్వరాస్త్రంబున సమరాస్త్రంబు నవలీల రూపుమాపి యంత నిలువక యంతకుభంగి సంతంత కధికరాద్రుండై
