660 గోపీనాథ రామాయణము లొలుక హారామ రామా యని యా ర్తరవంబున విలపించుచున్న మాయా మైధిలి నొడిసి పట్టి యొక్క కరంబునఁ గరవాలం బంకించి వేఱక్కకరంబునఁ దల వెండ్రుకలఁ బట్టి దట్టించి యీచ్చిన నత్తెఱంగు విలోకించి కన్నీరు నించుచు మనున్నంకనుండు క్రోధాతిశయంబునఁ బరువంబుగా వాని కి ట్లనియె. 1810 -అర హనుమంతుఁ డింద్రజిత్తుని దూఱుట. భిరం తే. ఓరి దుష్టాత్మ రాక్షసయోనిగతుఁడ వైన నగుదు గా కేమి నీ నబ్ద యోని వంశమునఁ బుట్టినాఁడవు వసుమతీశు 11 తరుణి తలఁ బట్టుకొని యీడ్వఁ దగునె నీకు. తే. ఇట్టిదుష్కర్మ మొసరించి తేని యింకఁ బాపకమ్ముండు ముద్రుం డపండితుండు నిర్యహీనుండు ఖలుఁ శని విన్న వారు నిన్ను ధిక్కృతుఁ జేయ రే నీచ చరిత. 1811 1812 1814 తే. కదనమున శత్రువంతటిఘనుని గెలిచి, పృథివిలో నింద్రజిత్తనఁ బేకువడసి గర్హితం బై నయిట్టిదుష్కార్య మెత్తి, చేయుటకు రాక్షసాధను సిగ్గు గాదె. ఉ. మందిర సౌఖ్య సంపదలు మాని ధనంబుఁ జరిత్యజించి రా జ్యేందిరఁ బాసి వెంటనె హృదీశకరచ్యుతయై మనోవ్యధం గుందెడు పుణ్య సాధ్వి నిటు క్రూరతఁ జంపఁ గడంగి తేల యీ యిందుని భాన్య నీకు నీపు నేమి విరోధముఁజేసె రాక్షసా. క. ఈసతిని జంపి ధర ను ల్లాసంబున నిమిష మైన బ్రతుకఁగలే వీ దోసమున వధ్యుఁడవు దు, స్టాసుర మత్కరగతుండ వైతివి తలఁపన్. ఉ. సాహన మొప్ప నీసువతిఁ జంపితి వేని దురాత్మ నీవు మ ద్భాహుహతుండవై యిచటఁ బ్రాణము గోల్పడి ఘోరయాతనా దేహము నొంది యింతుల వధించినవారికి మౌనికోటిచే వ్యాహృత మైనలోకమున కర్థిఁ జనం గల విప్పు డింతయున్. క. అని పలికి పవనతనయుఁడు, మనమునఁ గోపంబు గదుర మర్కటయుతుఁడై ఘన వేగంబున రావణ, తనయు పయిం జనియె బాహుదర్పం బలరన్. t క. విచ్చలవిడి రభనంబున, వచ్చెడు కపిసేనఁ జూచి వారించుటకుం జెచ్చెర రాక్షస సేనలఁ, బుచ్చి దశానన సుతుండు భుజశ క్తిమెయిన్. క. తరణికిరణసన్ని భశిత, శరశతములు నవ్వనాట సైన్యశ్రేణి సుతుమాడి హరివరుం డగు, కగుపలిసుతుతోడ ననియె గర్వం బెసఁగన్. చ. వసచర బ్రహ్మనందనుఁడు వాలితనూజుఁడు నీవు రాఘవుం డిననుతుఁ చేసిమి త్తమున నిచ్చటికిం గపిసైన్యయుక్తులై 1816 1816 1817 1818
