Jump to content

పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/643

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


⁠

నందు శరంబులు సంధించి యద్భుతప్రకారంబున నతికాయునిమీఁద నడరె
నతండును హేతుమంతంబును బరమార్ధవంతంబు నైనలక్ష్మణునివాక్యంబు విని
సక్రోధుం డై చాపారోపితోత్తమబాణుం డై యాఁకటితో నున్నసింగంబుపైఁ
గవియుమత్తేభంబుచాడ్పున నవ్వీరశిఖామణిం దలపడియె నప్పు డయ్యతిరథ
శ్రేష్ఠులయాయోధనంబు గనుంగొనువాంఛం జేసి దేవదానవగంధర్వవిద్యాధర
సిద్ధసాధ్యగరుడోరగగుహ్యకులును మహాత్ము లగుపరమర్షులును దివ్యయానా
కూడు లై చనుదెంచి గగనంబునం బన్ని విలోకించుచుండి రంత.

⁠ 1533


మ.⁠

కుపితుం డై దశకంఠపుత్త్రుఁడు మహాకోదండమౌర్వీరవం
బపు డాకాశము నిండి మ్రోయ నొకసర్పాకారవజ్రోపమో
గ్రపృషత్కం బరిఁబోసి వేగ చెవి సోఁకం దీసి గట్టల్క నా
నృపవర్యాత్మజుమీఁద నేసెఁ బటుదోర్వీర్యం బవార్యంబుగన్.

⁠ 1534


తే.⁠

అంబరంబునఁ జనుదెంచునయ్యమోఘ, దారుణాశీవిషోపమోదగ్రశరము
నర్ధచంద్రబాణంబున నక్కకుత్స్థ, కులవరేణ్యుఁడు ద్రుంచె నాకులు నుతింప.

⁠ 1535


ఆ.⁠

కృత్తభోగ మైనకృష్ణసర్పముమాడ్కి, నవనిఁ బడినతచ్ఛితాంబకమును
జూచి రాక్షసేంద్రసుతుఁడు కాలాగ్నిచం, దానఁ జాలఁ గనలి తత్క్షణంబ.

⁠ 1336


క.⁠

కాలకటాక్షసమానా, భీలశిలీముఖము లైదు పృథుశౌర్యశ్రీ
లోలుఁ డగులక్ష్మణునిపైఁ, గీలలు వడి నిగుడ నేసెఁ గేవలశక్తిన్.

⁠ 1537


చ.⁠

జనవరనందనుం డపుడు శాతశరంబులఁ దచ్ఛరంబులం
దునిమి కృశానుహేతిసమదుస్సహశాతశరంబు సాయకా
సనమునఁ గూర్చి బాహురభసం బలరం దెగ నిండఁ దీసి యా
దనుజవరేణ్యునెన్నొసలు దాఁకఁగ నేసె మహాద్భుతంబుగన్.

⁠ 1538


వ.⁠

ఇట్లు సన్నతపర్వం బైనయమ్మహానీయసాయకంబు పూర్ణాకృష్టవిసృష్టం బై వజ్రా
శనివేగంబునం బఱతెంచి భీమకాయుం డగురాక్షసునిలలాటదేశంబు నాటి తదీ
యశోణితాప్లుతం బై మహాపర్వతమగ్నం బైనపన్నగంబుచందంబున నందం
బై చూడంబడియె నయ్యతికాయుండు లక్ష్మణబాణప్రపీడితుం డై రుద్రబాణాభి
హతం బైనత్రిపురగోపురంబుచాడ్పున నాకంపించి గ్రమ్మఱ స్థైర్యం బవలం
బించి తదీయపరాక్రమప్రకారంబునకుఁ జింతించి విమర్శించి యాశ్వస్తుండై
లక్ష్మణు నవలోకించి రాజనందనా నీవు శత్రుండ వైనను బాణనిపాతనంబున
మిక్కిలి శ్లాఘనీయుండ వైతి వని బహూకరించి యాననంబును భుజంబులును
సవరించికొని నిశ్చలుండై యెప్పటియట్లు రథోపరిభాగంబున నాసీనుండై మంద
రాచలసంకాశం బైనకాంచనరథంబు విచిత్రగతులం ద్రిప్పుచు మండలీకృతకో
దండుండై తండోపతండంబులుగాఁ గాంచనపుంఖచిత్రితకాండప్రకాండంబులు
పరఁగించిన నవి రవిమయూఖంబులభంగి నింగి వెలుంగం జేయుచు నభంగర
యంబున నప్పతంగులపుంగవునిదెస నడరిన నసంభ్రాంతుండై యద్దశరథరాజ

⁠