యుద్ధశాండము, బఱవుదుని శక్రు ద్రంతునో యెఱుఁగఁ జెపుఁడు మీ రివుడు మత్ప్రబోధనకారణంబు. 569 1186 వ. అని యిట్లు సంశబ్ధుం డై పలికిన మహాబలుం డగుకుంభకర్ణుని వాక్యం బాకర్ణించి రాజనచివుం డగుయూపాకుండు బద్ధాంజలిప్పుటుం డై యి ట్లనియె. 1181 అడి యూపాక్షుఁడు రావణునకుం బాటిల్లినయాకడను గుండకమున కెఱింగించుట. దృఢని నీ, రాక్షసనాథుండు రామునిపత్నిని మచ్చరంబునఁ జెఱఁ దెచ్చుటయును జగతీశుపంపున నగచరుఁ డొక్కఁడు వారిధి తరియించి వచ్చి లంక సొచ్చి జానకిఁ జూచి సురుచిరవనభంగ మొనరించి పెక్కండ దనుజవకుల ఖండించి పుర మెల్లఁ గాల్చి పోవుటయును వింటిరె కథ మీరు వీరవరుఁ తే జ్ఞాన కేంద్రుఁడు వానరసేనఁ గూడి జలధి లంఘించి వచ్చి ప్రచండభంగి లంక సరికట్టుకొని నిరాటంకమహిళుఁ గదనమున దైత్యవరులఁ బెక్కండ్రం దునియె. 2 ఉ. పన్న గసిద్ధ సాధ్యముని పక్షి ను రాను రాయడు కోటిచే నెన్నఁడుఁ బోరులందు భయమింత యెఱుంగనిమాకు నేఁడు వీ ర్యోన్నతుఁడైన రాఘవనృపోత్తముచే నిటు దీర రానియీ పన్నత వచ్చే మము సురభంజన చేకొని యుద్ధరింపవే. తే. దైత్యదానన దేవసంతతులవలనఁ బ్రథనములఁ గల్గు భయ మింత భయము గాదు మనుజుఁ డింతకు వచ్చెం శ్రమంబు దప్పి యే మనఁగ వచ్చు నాతనిదీమసంబు క. గిరిసన్నిభు లగుకీశులు, గురుబలముల లంకఁ జుట్టుకొని సమదగతిం బరువడి రాత్రిచకులఁ గా, వరమున భంజించుచున్నవా రసురవరా. మ. అరుదార న్మనవజ్ర దంష్ట్రుఁడు విరూపాతుండునుం గృత్తశ న స్తరిపుస్తోముఁ డకంచనుం డఖలరక్షుపై ఎన్యపాలుండు దు ర్భర తేజుండు ప్రహస్తుఁడుం గెకసి ముద్యద్భాహుసన్త్వప్రశ స్తరణాకంపిత వీరవాసరులచే సంగ్రామరంగంబునన్. 11-8 1190 [18] 1192 చ అనిమిష సిద్ధసాధ్యపతగాహులచేతఁ బరాజయం బెఱుం గనిదను జేశ్వరుండు దళకంఠుఁడు నిన్న మహారణంబులో దినకర తేజుఁ డై ననర దేవుని చేఁ గడుఁ బ్రాణవంశయం బునఁ బ్రవీముక్తుఁ డయ్యెఁ దన పూర్వభ వాపద నేమి చెప్పుదున్. క, మున్నెన్నఁ డిట్టిచోద్యము, గన్నది లే దనురవర్య కాకుత్ స్థుఁడు మీ యన్నను వధింపఁ దలకొని, యున్నాఁ డన్నెగులు విభున కుడువఁగవలయున్. 152 [193
