Jump to content

పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/566

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


ఉ.⁠

అంత వనాటసేన భయదాకృతి వచ్చునిశాటసేన న
ల్లంతనె చూచి శీఘ్రమున నద్భుతశైలశిలాగపాణి యై
పంతము మీఱ నాకసము బ్రద్దలు వాఱఁగ వీఁక నార్చుచు
న్సంతస మంకురింపఁ గదనంబున కాయిత మయ్యె నయ్యెడన్.

⁠ 1019


మ.⁠

ప్లవగానీకవిధంబుఁ జూచి పటుతీవ్రస్ఫూర్తి శోభిల్లఁ గై
దువు లంకించి మహోగ్రకోప మడరం దోడ్తో లయాభ్రంబుభం
గి విజృంభించి మహారవార్భటులు నింగిం బర్వ దుర్దాంత మై
దివిజారిధ్వజినీకదంబ మపు డుద్దీపించి జన్యార్థి యై.

⁠ 1020


క.⁠

మిక్కిలితేజము శౌర్యం, బెక్కుడు భుజవిక్రమం బహీనస్థైర్యం
బెక్కువ తక్కువ లే కిటు, నక్కజముగఁ జూడ నొప్పె నయ్యిరువాగున్.

⁠ 1021


క.⁠

అనుమానింపక యాజికిఁ, జనుదెండు మదం బడంచి శమనునిపురికిం
బనిచెద మని యిరుదెస వా, రనుపలుకు నభంబు నిండె నపుడు తుముల మై.

⁠ 1022


క.⁠

ఏ మేమె మున్ను దాఁకెద, మీమెయి మసలంగ నేల యిఁక నని దర్పం
బాముకొన జగతి వణఁకఁగ, సీమ గదియ నడిచె నుభయసేనలు ప్రీతిన్.

⁠ 1023


తే.⁠

పటురణోత్సాహమున వైరిబలముమీఁది
కుఱికెడుతలంపె గాని యం దొకని కైన
నాపద ఘటిల్లు ననెడుభయంబు గలుగ
దేమి చెప్పుదు వారల దీమసంబు.

⁠ 1024


ఉ.⁠

అప్పుడు దైత్యసైన్యవిభుఁ డాహవజేత ప్రహస్తుఁ డుగ్రుఁ డై
తప్పక తీవ్రవేగమును దారుణభంగి రణద్గుణారవం
బుప్పరవీథి నిండఁ గపియూథము డాయఁగ వచ్చె నుద్ధతిన్
దెప్పర మైన పెన్మిడుత దీప్తహుతాశనుఁ జేరుకైవడిన్.

⁠ 1025


శా.⁠

ఈరీతిం జనుదెంచురాక్షసబలౌఘేశు న్మహాసత్త్వునిన్
శూరుం బౌరుషపర్యవస్థితుఁ బ్రహస్తుం జూచి రాముండు ర
క్షోరాజానుజు నవ్విభీషణు జనస్తోత్రార్హు నీక్షించి సొం
పార న్సుందరమందహాసయుతవక్త్రాంభోజుఁ డై యిట్లనున్.

⁠ 1026


మ.⁠

అనఘా ఘోరచమూకదంబయుతుఁ డై యత్యద్భుతాకారుఁ డై
ఘనశౌర్యంబునఁ బో రొనర్పఁ బెనుకిన్క న్వచ్చువాఁ డీమహా
దనుజుం డెవ్వఁడు దెల్పు మన్న విని యాదైత్యాన్వయశ్రేష్ఠుఁ డి
ట్లనియెం గ్రమ్మఱ రామభూవిభునితో నానందసంపాది యై.

⁠ 1027


చ.⁠

అనఘచరిత్ర వీఁడు సకలాస్త్రవిదుండు పరాక్రమాధికుం
డనుపమబాహుసత్త్వుఁడు ప్రహస్తుఁడు దైత్యచమూవిభుండు శూ
రనుతుఁడు శౌర్యశాలి సమరం బొనరింపఁగ బూని రావణుం
డనుపఁ ద్రిభాగసైన్యయుతుఁ డై చనుదెంచుచు నున్నవాఁ డొగిన్.

⁠ 1028