Jump to content

పుట:గోపీనాథరామాయణము2.pdf/562

వికీసోర్స్ నుండి
ఈ పుట అచ్చుదిద్దబడ్డది


యారూఢిం గడుఁ జిత్రభంగి ఘనజన్యక్రీడ గావించు నా
వీరాగ్రేసరు గంధవాహతనయు న్వీక్షించి దైత్యాళి వే
పాఱం జొచ్చె మృగేంద్రుఁ గన్నరురుడింభశ్రేణిచందంబునన్.

996


వ.

అప్పుడు.

997


శా.

క్రుద్ధుండై విహరించుచున్న హరిముఖ్యు న్బావనిం జూచి తాఁ
గ్రుద్ధుం డై ఖలుఁ డై యకంపనుఁడు నిర్ఘోషించుచు న్బాహుగ
ర్వౌర్ధత్యం బలరం జతుర్దశనిశాతామోఘనారాచసం
విద్ధుం జేసి శితాస్త్రవృష్టి గురిసె న్విక్రాంతుఁ డై వెండియున్.

998

హనుమంతుఁ డకంపనునిం జంపుట

మ.

ఇనతేజుండు మహాబలుండును మహాహీనస్ఫురచ్ఛౌర్యుఁ డా
హనుమంతుం డిటు బాణపూరితతనుం డై రక్తసిక్తాంగుఁ డై
ఘనకోపాన్వితుఁ డై ప్రరూఢవిలసత్‌క్ష్మాజాద్రిభంగిం బ్రసూ
ననితాంతస్ఫుటకింశుకంబుపగిదిన్ దావాగ్నిచందంబునన్.

999


తే.

చూడ నొప్పుచు దోర్బలస్ఫూర్తి మెఱయ
వేఱొకవిశాలసాలంబు విఱిచి తెచ్చి
వేగసంపద చెలువార విసరి వైచె
బురుషగతి దానవేంద్రునిశిరముమీఁద.

1000


చ.

కులిశహతి న్వెసం బగిలి కూలునగంబుక్రియం బరాక్రమో
జ్జ్వలహనుమత్ప్రయుక్తకుజసంహతిచేఁ దల వేయి వ్రయ్య లై
ఖలరజనీచరోత్తముఁ డకంపనుఁ డాహవశత్రుకంపనుం
డిలఁ బడి ప్రాణము ల్విడిచె నే మని చెప్పుదుఁ దత్ప్రభావమున్.

1001


వ.

ఇట్లు వృక్షప్రహారంబున గతాసుం డై పుడమిం బడినయకంపనుం జూచి
తక్కినరక్కసు లుక్కు సెడి భయభ్రాంతులై యాయుధంబులు విడిచి శిరోజం
బులు వీడ నంగంబులు వడంక నిట్టూర్పులు వుచ్చుచు స్వేదబిందుసందోహం
బులు స్రవింప నొండొరులకుం జెప్పక సారెసారెకుఁ దిరిగి తిరిగి సూచుచు
భగ్నమనస్కులై ప్రాణభయంబునఁ గనుకనిం బఱచి లంక సొచ్చినప్పుడు మహా
బలు లగువానరులు పరమానందభరితాంతఃకరణు లై సత్త్వసంపన్నుఁ డైన
హనుమంతుని సాధువాక్యంబులం బ్రశంసించి యమ్మహావీరశిఖామణిచేతం బ్రత్య
భినందితు లై తదీయవిజయం బెల్లవారికిం దేటపడునట్లుగా హర్షోత్కర్షంబున
సింహనాదంబులు చేసి రిటు మహాబలనందనుం డగుహనుమంతుండు నాలవ
నాఁటియుద్ధంబున రాక్షసేంద్రుం డగునకంపనుం బరిమార్చి తత్సహచరుల
ననేకరాక్షసుల వధించి విజయలక్ష్మీవిరాజమానుం డై కైటభాసురునిగీ టణం
చినవిష్ణుదేవునికరణిం దేజరిల్లుచుండె నమ్మహావీరునిపరాక్రమంబు విలోకించి
మిన్నునం బన్నిన సురసిద్ధసాధ్యులు బహువిధంబులఁ బ్రస్తుతించిరి మహాను